Yamaha P-115

niedziela, 2 sierpnia 2015

Korzystanie z pedałów instrumentu

Każdy akustyczny instrument klawiszowy, wyposażony jest w dwa lub trzy pedały, umieszczone na dole, z przodu instrumentu, w zasięgu nóg grającego.
Do czego służą te pedały? W jaki sposób z nich korzystamy?

We wpisie  Działanie pedałów instrumentu  przedstawiłem funkcje tych pedałów, i na czym polega działanie każdego z nich.
Korzystanie z pedałów instrumentu powinien cechować umiar, oraz wyczucie gatunku muzycznego i stylu.
Często w muzyce rozrywkowej, wciskanie i puszczanie pedału sustain związane jest z harmonią utworu, czyli następującą zmianą akordów. Generalna zasada jest taka, że pedał wciskamy wraz ze zmianą funkcji akordu, a puszczamy tuż przed kolejną zmianą.
W muzyce poważnej, która cechuje się ścisłością zapisu nutowego, miejsca wciśnięcia pedału oznaczane są zazwyczaj ozdobną literą "P", zaś miejsca jego zwolnienia gwiazdką "*".
Oto przykład początkowego fragmentu utworu "Dla Elizy" L.v. Beethovena, z oznaczeniami odnośnie korzystania z pedału forte, czyli pedału podtrzymania dźwięku. W tym wypadku, miejsca wciskania pedału oznaczone są ozdobnym skrótem "Ped", a miejsca zwolnienia pedału - końcem poziomej linii.


Korzystanie z pedału w początkowym okresie nauki może być trudne, choć stanowi dodatkowy, ciekawy element interpretacyjny wykonywanej muzyki.
Zatem, od najmłodszych lat, rozsądnie korzystajmy z pedałów instrumentu, aby na późniejszym etapie, móc świadomie i odpowiednio wykorzystywać ich ciekawe walory brzmieniowe.

sobota, 4 lipca 2015

Słowniczek - T-Z

<img alt="Takt" src="takt.jpg" />        <img alt="Znaki chromatyczne" src="znaki-chromatyczne.jpg" />

takt - przestrzeń pomiędzy dwiema kreskami taktowym wraz z zawartymi w niej nutami. W utworze o stałym metrum wszystkie takty mają identyczną długość czasową.
tempo - szybkość przebiegu muzyki, podawana w ilości uderzeń na minutę lub w formie opisowych określeń tempa.
tonacja - skala dźwiękowa na której oparty jest materiał dźwiękowy utworu. Tonację określa się na podstawie znaków przykluczowych.
transpozycja - przeniesienie utworu z jednej tonacji do innej polegające na obniżeniu bądź podwyższeniu wszystkich dźwięków  o określony interwał.
triola - figura rytmiczna składająca się z trzech równych nut, przyjmująca odpowiednią wartość czasową.
unisono - granie lub śpiewanie "jednym głosem", polegające na zdwojeniu melodii poprzez jednoczesne wykonywanie dokładnie tych samych dźwięków.
znaki chromatyczne - symbole stosowane w notacji muzycznej, służące do podwyższania lub obniżania dźwięków, bądź kasowania tych podwyższeń i obniżeń.
znak repetycji - symbol graficzny dwukropka, nakazujący powtórzenie fragmentu na końcu którego się znajduje. Znak repetycji pozwala na skrócenie zapisu nutowego w przypadku konieczności powtórzeń.


propozycje haseł do postów "Słowniczek A-Z" są mile widziane.

 Słowniczek A   Słowniczek B-H   Słowniczek I-J   Słowniczek K   Słowniczek L-M   Słowniczek N-P   Słowniczek R-S 

niedziela, 21 czerwca 2015

Qi Xu - Chiny

Jeden z najciekawszych wirtuozów młodego pokolenia. Jego wyjątkowa technika i muzykalność przynosi mu, wszędzie gdzie występuje uznanie krytyków muzycznych i publiczności.


Urodził się w Shenzhen, gdzie rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku 6 lat. Następnie uczył się w Shenzhen Art School pod kierunkiem prof. Dan Zhaoyi, jednego z najznakomitszych pedagogów fortepianu w Chinach.
W 2008 r. Qi Xu zdobył nagrody na wszystkich konkursach pianistycznych krajowych i międzynarodowych, w których brał udział, m.in. I nagrodę w 9. Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. W. Krajniewa na Ukrainie i II nagrodę w 11. Międzynarodowym Młodzieżowym Konkursie Pianistycznym w Ettlingen, gdzie jako czternastolatek był najmłodszym uczestnikiem w starszej grupie, w wieku do lat 20.

Od 2008 r. pianista występował na całym świecie, w tym w Chinach, w Polsce, na Ukrainie, w Niemczech, we Francji, w Maroku i w Stanacch Zjednoczonych. W kwietniu 2010 r. na zaproszenie telewizji hiszpańskiej zarejestrował program „Młody solista”, który emitowano szesnaście razy. Latem tego samego roku wystąpił na festiwalu „Pianofest” na Long Island.
W roku 2009 Qi Xu zdał do Juilliard School oraz Curtis Institute of Music z najwyższą oceną przesłuchań wstępnych. Obecnie studiuje w Juilliard School u prof. Yohaved Kaplinsky – szefowej katedry fortepianu tej renomowanej uczelni. Od września 2012 r. studiuje też równolegle matematykę na Uniwersytecie Columbia.

W 2011 r. Qi Xu zdobył pierwszą nagrodę i nagrodę orkiestry na 11. Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Casablance. Jest najmłodszym zwycięzcą w historii tego konkursu.

Latem 2011 r. wystąpił na słynnym festiwalu muzycznym w Aspen. We wrześniu 2012 r. zadebiutował w Filharmonii Krakowskiej z recitalem, po którym otrzymał entuzjastyczne recenzje i zaproszenia na kolejne koncerty po Polsce. Wystąpił m.in. na Jesieni Pianistycznej w Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, na koncercie w Auli UAM w Poznaniu z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej pod dyrekcją Marka Pijarowskiego, a w sierpniu 2014 r. dał recital pod Pomnikiem Chopina w warszawskich Łazienkach.


na podstawie kultura.wm.pl

INNI WYBITNI PIANIŚCI
 Mistrzowie klawiatury (1)   Maria Gabryś   Kuba Stankiewicz 

niedziela, 7 czerwca 2015

Interwały proste

Interwał to różnica brzmień, czyli odległość pomiędzy dwoma dźwiękami, następującymi po sobie (interwał melodyczny), lub dźwiękami jednocześnie współbrzmiącymi (interwał harmoniczny).

Interwały proste to interwały w obrębie ośmiu stopni gamy - np.w gamie C-dur od dźwięku C1 do C2. 

Nazwa interwału
Przykład
Ilość półtonów
Oznaczenie graficzne
Oznaczenie literowe
Konsonans Dysonans
Pryma czysta
C1 - C1
0
1
1
K
Sekunda mała
C - Des
1
2 >
2 m
D
Sekunda wielka
C - D
2
2
2 w
D
Sekunda zwiększona
C - Dis
3
2 <
2 zw
K
Tercja mała
C - Es
3
3 >
3 m
K
Tercja wielka
C - E
4
3
3 w
K
Kwarta czysta
C - F
5
4
4 cz
K
Kwarta zwiększona
C - Fis
6
4 <
4 zw
D
Kwinta zmniejszona
C - Ges
6
5 >
5 zm
D
Kwinta czysta
C - G
7
5
5 cz
K
Kwinta zwiększona
C - Gis
8
5 <
5 zw
D
Seksta mała
C - As
8
6 >
6 m
K
Seksta wielka
C - A
9
6
6 w
K
Septyma zmniejszona
C - Heses
9
7 >
7 zm
D
Septyma mała
C - B
10
7
7 m
D
Septyma wielka
C - H
11
7 <
7 w
D
Oktawa czysta
C1 - C2
12
8
8 cz
K

K – konsonans (brzmienie zgodne), D – dysonans (brzmienie niezgodne).
Interwały zaznaczone tym samym kolorem brzmią identycznie, choć mogą mieć różne nazwy.


Reasumując:
  • Interwały czyste: pryma, kwarta, kwinta, oktawa - wszystkie konsonanse, bardzo przyjemnie brzmią, szczególnie pryma :)
  • Interwały małe: sekunda, tercja, seksta, septyma - konsonanse i dysonanse, pół na pół :)
  • Interwały wielkie: sekunda, tercja, seksta, septyma - te same co małe.
  • Interwały zmniejszone - powstają z interwałów czystych i małych poprzez dodanie bemola.
  • Interwały zwiększone - powstają z interwałów czystych i wielkich poprzez wstawienie krzyżyka.
INNE WPISY DOTYCZĄCE INTERWAŁÓW

poniedziałek, 1 czerwca 2015

Nuty przebojów - pdf (3)

Jednym z najczęściej odtwarzanych na YouTube przebojów muzyki poważnej jest Canon D-dur Johana Pachelbela (1653-1706). Ta kompozycja niemieckiego baroku, została odnaleziona dopiero na początku XX wieku, i od razu stała się bardzo znana i często wykonywana. Wielu sławnych wykonawców muzyki popowej takich jak Pet Shop Boys, Aerosmith, Petula Clark, a z polskich wykonawców zespół Ich Troje i Kazik Staszewski, użyli parafrazy Canonu D-dur w swoich utworach. Temat Canonu zaistniał również jako ścieżka dźwiękowa w wielu reklamach i filmach fabularnych.

 Canon in D
kliknij aby wyświetlić

Utwór oparty jest na powtarzającym się w różnych konfiguracjach i głosach, następstwie dźwięków: D A H Fis G D G A. W oryginale Canon napisany był na instrumenty smyczkowe, ale wraz z rozwojem jego popularności doczekał się transkrypcji na inne instrumenty i wielu ciekawych aranżacji. 




Przedstawiam ten utwór w wersji fortepianowej, w niezbyt skomplikowanym zapisie nutowym, aby adepci gry na pianinie, również mogli cieszyć się wykonywaniem tej genialnej kompozycji. 

INNE NUTY W FORMACIE PDF
 Nuty przebojów - pdf (1)   Nuty przebojów - pdf (2

sobota, 23 maja 2015

Ćwiczenia bez instrumentu

Młoteczki
Kładziemy rękę na stole utrzymując dłoń swobodnie, z zaokrąglonymi palcami i luźnym nadgarstkiem. Imitujemy uderzenie w klawisz wykonując najpierw zamach (czyli podniesienie palca do góry), a następnie szybkie jego opuszczenie (można podnieść więcej palców, jeśli podniesienie jednego sprawia trudności). Nieustannie kontrolujemy, czy nie usztywniamy ręki i nie prostujemy palców. Uderzenie powinno wykorzystywać impet spadającego palca, a nie następować poprzez siłowe wciskanie go w blat stołu. Ćwiczenie wykonujemy po kilka razy każdym palcem obydwu rąk z osobna, ciągle pilnując, aby prawidłowe ustawienie dłoni nie uległo zmianie. Ręka położona na klawiaturze powinna wyglądać tak samo jak na stole (dotyczy to zwłaszcza pozycji przegubu, który teraz jest pozbawiony oparcia). Palce przyporządkowujemy pięciu sąsiednim klawiszom, przy czym palce dłuższe ustawiamy głębiej, a krótsze bliżej brzegu klawiatury i wykonujemy całe ćwiczenie jeszcze raz.

<img alt="Ćwiczenie bez instrumentu" src="ćwiczenie-bez-instrumentu.jpg" />

Nożyczki
To ćwiczenie polega na naprzemiennym, wielokrotnym uderzaniu dwoma wybranymi palcami. Wykonujemy je każdą ręką osobno poprawiając ułożenie dłoni po każdej sekwencji. Może to wyglądać następująco: palce 1-2 (kilkakrotnie), korekta ręki, palce 1-3, korekta, palce 1-4, korekta, itd. (pozostałe sekwencje to: 1-5, 2-3, 2-4, 2-5, 3-4, 3-5, 4-5). Ostatnia sekwencja może sprawiać trudności, ale nie należy się tym zbytnio przejmować, tylko grać na tyle, na ile nas stać (podniesienie piątego palca można też wspomóc przez lekkie odchylenie dłoni w przeciwną stronę). Należy zwrócić baczną uwagę, aby przejście z jednego dźwięku na drugi było płynne (bez przerw). Pozostałe aspekty tego ćwiczenia są takie same jak w „młoteczkach”. Całość stanowi materiał na kilka dni systematycznych ćwiczeń.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

niedziela, 10 maja 2015

Humor na facebooku (3)

 <img alt="Wybory 2015" src="wybory-2015.jpg" />
WYBORY 2015 - Czy już wiesz, na kogo zagłosujesz w wyborach ?



 <img alt="Dom pełen muzyki" src="dom-pełen-muzyki.jpg" />
Dom pełen muzyki z nutą humoru - na stuletnim pianinie, popartowski jelonek.



 <img alt="Claudio Arrau" src="claudio-arrau.jpg" />
Wybitny chilijski pianista Claudio Arrau (1903-1991) podczas próby przed swym koncertem, rzekł do dyrektora filharmonii:
- Fatalny ten fortepian, nie można na nim grać.
- Mamy jeszcze drugi! Zaraz każę go przynieść.
- Tak? Świetnie! A jaka jest różnica między tym fortepianem a tym, który chce pan przynieść?
- Tamten jest biały!



 <img alt="Hans von Bulow" src="hans-von-bulow.jpg" />
Niemiecki kompozytor i pianista Hans von Bülow (1830-1894) został poproszony przez kolegę, początkującego kompozytora o szczerą ocenę swej kompozycji.

- A ja bym wolał, żebyśmy nadal mogli być przyjaciółmi - odrzekł Hans von Bülow.


ZAPRASZAM NA FACEBOOK

poniedziałek, 4 maja 2015

Tonacja utworu

Tonacja utworu to zbiór dźwięków, które tworzą gamę wykorzystywaną w danym utworze muzycznym.
Tonacja i odpowiadająca jej gama wskazują na materiał dźwiękowy, którym kompozytor może się posługiwać przy tworzeniu melodii i harmonii.

<img alt="Tonacja utworu" src="tonacja-utworu.jpg" />

Tonacja decyduje o charakterze utworu. Dostarcza nam informacji na bazie jakiej gamy powstał utwór, jakie krzyżyki lub bemole mają w nim zastosowanie, który z dźwięków gamy jest docelowym dźwiękiem utworu i wyznacza tzw. centrum tonalne utworu - dźwięki wokół których koncentrują się melodia i harmonia.
Kompozytorzy wykorzystują zapis melodii w odpowiedniej tonacji dostosowując ją do możliwości wykonawczych wokalisty lub instrumentu. Przeniesienie melodii do innej tonacji nie zmienia jej kształtu a jedynie skalę czyli zakres dźwięków składających się na melodię. Przeniesienie utworu do innej tonacji określa się mianem transpozycji.
Dla muzyka umiejętność rozpoznania tonacji jest bardzo cenna, gdyż zawiera informację czego może się spodziewać (jakich dźwięków) w wykonywanym utworze muzycznym.

WIĘCEJ INFORMACJI NA TEN TEMAT W POSTACH
 Gramy gamy   Rozpoznanie tonacji 

niedziela, 26 kwietnia 2015

Popularne melodie - 3

W postach o tym tytule znajdziecie ulubione, ciekawe, znane melodie które będziecie mogli wykonać bez dogłębnej znajomości nut - prawie ze słuchu. 

Każda nuta podpisana jest nazwą literową. 
Cyfry przy nutach oznaczają numery palców prawej ręki którymi należy wciskać klawisze. 

A może właśnie dzięki takim wykonaniom poznacie znaczenie zapisu nutowego ???:)


<img alt="Star Wars" src="star-wars.jpg" />
kliknij, aby powiększyć

Objaśnienia:
Granie właśnie tymi palcami umożliwia odpowiednie wydobywanie dźwięków i zapewnia płynne wykonywanie melodii.
Trzy ósemki występujące w przedtakcie i innych taktach należy wykonywać jako równe, szybko wykonywane wartości rytmiczne, przypadające na jedną miarę taktu w metrum 4/4.
W 5 takcie zapisu nutowego, triola jako podział trójdzielny występuje dwukrotnie - na początku i na końcu taktu.

We wpisie  Popularne melodie - 1  zamieszczone są obrazy przedstawiające nazwy literowe dźwięków i numerację palców prawej dłoni.

Czy chciałbyś, chciałabyś zagrać jakąś znaną melodię ale nie wiesz jakie to są dźwięki? 
Napisz w komentarzu a ja zobaczę co da się zrobić.

PRZYDATNE WPISY

środa, 22 kwietnia 2015

Nowości firmy YAMAHA

 <img alt="Yamaha P-115" src="yamaha-p-115.jpg" />

Nowe, przenośne pianino cyfrowe P-115 jako następca sprawdzonego już modelu P-105 zachowuje tradycję wspaniałego brzmienia oraz wysokiej jakości wykonania. Instrument posiada pełnowymiarową, standardową klawiaturę Graded Hammer Standard z matowymi czarnymi klawiszami. Dodatkowo komfort gry podnosi symulacja ciężkości klawiszy, jak w tradycyjnym fortepianie (prawa strona klawiatury "lżejsza", lewa "cięższa"). Pianino posiada silnik dźwiękowy PureCF który odtwarza dźwięk słynnego koncertowego modelu fortepianu CFIIIS. Atutami są też wyjścia liniowe Aux, port USB To Host, rozszerzona do 192 głosów (NOWOŚĆ !) polifonia, oraz opcjonalna możliwość współpracy z aplikacjami takimi, jak: Free Piano Controller, Piano Diary, NoteStar i innymi, pobranymi z Yamaha Apps. Dodatkowe funkcje obejmują dziesięć stylów pianistycznych umożliwiających ćwiczenie w różnych stylach muzycznych, a także wbudowane rytmy jako alternatywa dla tradycyjnego metronomu. Nowo dodane funkcje, jak: Intelligent Acoustic Control (I.A.C.): automatyczne dostosowywanie jakości dźwięku instrumentu zgodnie z ustawieniem głośności (możliwa regulacja głębi efektu). Nawet kiedy głośność ustawiona jest na niskim poziomie, można uzyskać wyraźną słyszalność zarówno dźwięków niskich, jak i wysokich, oraz Sound Boost czynią instrument jeszcze atrakcyjniejszym.



 <img alt="Yamaha P-45" src="yamaha-p-45.jpg" />

Nowe, przenośne pianino cyfrowe P-45 jest następcą sprawdzonego już modelu P-35. W obecnej chwili to najbardziej przystępny cenowo model z całej nowej serii P. Myślą przewodnią konstruktorów była mobilność i kompaktowe wymiary instrumentu, co czyni go idealnym zarówno do transportu, jak i do codziennego ćwiczenia w domu. Instrument zaopatrzony został w standardową klawiaturę Graded Hammer Standard z matowymi czarnymi klawiszami. Dodatkowo komfort gry podnosi symulacja ciężkości klawiszy, jak w tradycyjnym fortepianie. Ponadto instrument oferuje:
- 10 stereofonicznych brzmień
- 64 głosy polifonii (NOWOŚĆ !)
- Wysokiej jakości efekty pogłosu i chorusa
- Tryb Dual, który umożliwia grę dwoma brzmieniami jednocześnie
- Funkcja Duo dzieli klawiaturę na dwie identyczne części, pozwalając początkującym pianistom podążać za nauczycielem naśladując jego grę. Funkcja szczególnie przydatna dla osób początkujących, uczących się z nauczycielem.
- Złącze USB to Host (NOWOŚĆ !) umożliwiające podłączenie instrumentu do komputera lub do urządzeń iOS.


WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

wtorek, 7 kwietnia 2015

Technika pianistyczna

W grze na instrumencie - pianinie, fortepianie, wykorzystujemy ruchy całych rąk. Wbrew pozorom, nie tylko ruchliwe palce służą nam do naciskania klawiszy, ale angażujemy w tym celu całą rękę: ramię, przedramię, dłoń, i dopiero na końcu - palce. 
Za ruch ramienia odpowiedzialny jest bark, za ruch przedramienia - łokieć, za sprawne poruszanie dłońmi odpowiada przegub dłoni i wreszcie, w ramach dłoni następuje ruch palcami.
Można powiedzieć, że gra samymi palcami, w zasadzie nie istnieje. Aby zapewnić sobie odpowiedni komfort gry, powinniśmy do tego celu wykorzystywać całą rękę, a nawet zaangażować całe swe ciało.

<img alt="Technika pianistyczna" src="technika-pianistyczna.jpg" />

Oczywiście, nie wszystkie części składowe ręki zaangażowane są w jednakowy sposób.

Bark - A, odpowiedzialny za ruch ramienia i wszystkich następnych części ręki (przedramienia, dłoni, palców) wykorzystywany jest w najmniejszym zakresie i od niego pochodzi najmniejszy zakres ruchu. 

Łokieć - B, napędzający przedramię i dłoń zakończoną palcami, używany jest już w większym stopniu. 

Przegub dłoni - C, unoszący całą dłoń wraz z palcami pracuje jeszcze intensywniej, i to od niego pochodzi znaczna część energii potrzebnej do naciskania klawiszy. 

Palce - D, końcowe, najbardziej ruchliwe elementy ręki (często odwodzone w ramach dłoni, najpierw do góry, zanim zetkną się z klawiszami) zapewniają największy zakres ruchu, niezbędny do odpowiedniego, precyzyjnego naciskania klawiszy.

Należy zdawać sobie sprawę, że to palce aktywizują całą rękę, a jej poszczególne elementy (bark, ramię, łokieć, przedramię, nadgarstek, dłoń) powinny tylko, w racjonalny sposób współpracować ze sobą, zapewniając palcom komfort w poruszaniu się po klawiaturze instrumentu.   

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE
 Pozycja przy instrumencie   Repetycja dźwięków 

poniedziałek, 23 marca 2015

Mistrzowie klawiatury (1)

Czterej romantycy, w których grze dominowała uczuciowość i emocje:

Maurizio Pollini (ur. 1942) - pianista włoski, zwycięzca  Konkursu Chopinowskiego w 1960 r. Artysta dysponuje jasnym, okrągłym dźwiękiem, nienaganną techniką i bogatą wyobraźnią muzyczną. Z nagrań płytowych Polliniego wyróżnić można szczególnie etiudy Chopina, Fantazję C-dur i I sonatę Schumana.  

Władimir Aszkenazi (ur. 1937) - rosyjski pianista, osiadły na Islandii, zdobywca II nagrody na Konkursie Chopinowskim  w 1955 r. Ekstrawertyczny pianista dbający o efektowność swoich wykonań, dysponujący szerokim, pełnym blasku, metalicznym dźwiękiem. Nagrywał repertuar Beethovena, Rachmaninowa, Prokofiewa, Chopina i Mozarta.

<img alt="Mistrzowie klawiatury" src="mistrzowie-klawiatury.jpg" />

Alfred Brendel (ur. 1931) - austriacki pianista, liryczny poeta i romantyk. Swego czasu nagrał cały ogromny repertuar, specjalizując się w Schubercie, Mozarcie, Beethovenie, Brahmsie i Liszcie. Jest mistrzem liryzmu, pastelowych kolorów, zamglonego dźwięku i nieco kokieteryjnej serdeczności.

Claudio Arrau (1903 - 1991) - wybitny chilijski pianista i pedagog, założyciel prywatnej szkoły gry dla pianistów. W początkowym okresie kariery jego grę cechowała spontaniczność i wyjątkowa porywczość. Grając z polotem i uczuciem, dysponował wtedy niepowtarzalnym, bogatym tonem, szeroką frazą i doskonałą techniką. W późniejszym okresie jego wykonania zaczęła cechować powaga i dostojność, a nagrania sonat Beethovena, utworów Brahmsa i dzieł Schumanna i Liszta, nabrały patosu i głębi brzmienia.

INNE WPISY O TEJ TEMATYCE
 Glenn Gould   Regina Smendzianka   Ignacy Paderewski 

wtorek, 10 marca 2015

Feliks Mendelssohn

Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy urodził się w 1809 r. w Hamburgu. Pierwsze lekcje fortepianu odbywał pod kierunkiem mamy, a następnie uczył się i studiował w Paryżu i Berlinie. Mając kilkanaście lat był już wykształconym kompozytorem, pianistą i dyrygentem. Bogaci rodzice organizują prywatny zespół, wykonujący kompozycje syna, oraz wysyłają go do Paryża aby poznał ówczesne sławy muzyczne. Młody Mendelssohn zdobywa duże uznanie i popularność głownie jako pianista.
Na kolejne lata przypadają liczne podróże koncertowe po Europie. Mendelssohn występuje jako kompozytor, dyrygent, pianista i staje się bardzo sławny.


<img alt="Feliks Mendelssohn" src="feliks-mendelssohn.jpg" />

W 1835 r. obejmuje stanowisko dyrygenta lipskiej orkiestry, a w latach 1841-42 piastuje godność Generalnego Królewskiego Dyrektora Muzycznego w Berlinie. W 1843 r. rozpoczyna działalność utworzone przez Mendelssohna Konserwatorium Lipskie, w którym on sam wykłada fortepian i kompozycję. Zmarł w Lipsku w 1847 roku pozostawiając po sobie dorobek w postaci symfonii, uwertur, koncertów fortepianowych oraz szeregu utworów chóralnych i kameralnych.

Oto tytuły głównych kompozycji Mendelssohna:
Symfonie - c-moll, B-dur, a-moll "Szkocka", A-dur "Włoska", d-moll "Reformacyjna".
Uwertury - Sen nocy letniej, Hebrydy, Cisza morska i szczęśliwa podróż, Piękna Meluzyna, Ruy Blas.
Koncerty fortepianowe - g-moll i d-moll oraz Koncert skrzypcowy.
Miniatury fortepianowe - 48 Pieśni bez słów, 8 preludiów i fug, wariacje i ronda.


Do najpopularniejszych kompozycji należy Marsz Weselny Menelssohna, wykonany po raz pierwszy na ślubie, w kościele św. Piotra w Tiverton w czerwcu 1847 r. i często rozbrzmiewający, na tą szaloną okoliczność :) po dzień dzisiejszy.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE
 Ignacy Paderewski   Fryderyk Chopin (1)