Yamaha P-115

wtorek, 1 września 2015

Koszty nauki gry

Według powszechnej opinii na rozwój i edukację swoich dzieci nie powinno się szczędzić pieniędzy. Rodzice coraz częściej bez wahania decydują się wysłać swoje dziecko na prywatne lekcje, za które płacą niemałe pieniądze. Uważają oni, że edukacja ich dzieci jest tego warta i z pewnością się nie mylą. Obecnie na rynku możemy znaleźć wiele osób, które oferują swoje usługi. Ich ceny często bardzo się od siebie różnią, począwszy od 25 zł za godzinę zegarową, do 70 zł lub więcej za 45 minutową lekcję. Na czym polegają te różnice i od czego zależą ceny lekcji gry na instrumencie? Warto to wiedzieć, zanim powierzy się swoje dziecko konkretnemu nauczycielowi.



Przedmiot nauczania
Ceny tych usług zależą przede wszystkim od popularności instrumentu, jako przedmiotu nauczania. Im instrument jest bardziej popularny, tym wyższe są ceny lekcji (np. gitara, pianino). Jednak jeśli chcemy uczyć się grać na fagocie :), także zapłacimy niemałe pieniądze, gdyż jest to instrument unikatowy. Stosunkowo wysokie są też ceny lekcji z wąskich dziedzin, bardziej specjalistycznych, jak np. improwizacja, muzyka jazzowa. W przypadku instrumentów klawiszowych jest duża konkurencja, a więc możemy też znaleźć tańszego korepetytora. Godzina zajęć u studenta może kosztować nawet od trzydziestu złotych. Doświadczony nauczyciel może liczyć sobie za ten sam czas dwukrotnie więcej. Korepetycje z kształcenia słuchu i zasad muzyki są mniej popularne, więc ich cena także jest niższa.

Doświadczenie nauczyciela
To oczywiste, że doświadczony nauczyciel wyceni godzinę korepetycji wyżej, niż świeżo upieczony pedagog lub student. Jeśli poszukujemy nauczyciela, który we właściwy sposób poprowadzi z naszym dzieckiem naukę gry na instrumencie, w zgodzie z programem nauczania na odpowiednich poziomach edukacji, wieloletnia praktyka z pewnością będzie w cenie. Natomiast jeśli zależy nam tylko na atrakcyjnym wypełnieniu dziecku czasu wolnego, warto skontaktować się z osobą prowadzącą lekcje w innym stylu i innymi metodami pracy.

Rodzaj lekcji
Oczekiwania rodziców i uczniów wobec nauczycieli są zróżnicowane, zależne od problemu przed jakim stoi uczeń lub celu jaki mają wspólnie osiągnąć. Współpraca długofalowa, systematyczna, trwająca cały rok szkolny lub dłużej może wiązać się z niższą ceną za jedną lekcję. Natomiast usługi "ekspresowe", związane z rozwiązaniem konkretnego problemu, nauką określonego utworu czy nawet konkretnej melodii - z wyższym kosztem. Dlatego stawki u jednego korepetytora mogą się czasem różnić. Nie bez znaczenia jest również liczba godzin w tygodniu i poziom nauczania (szkoła podstawowa, szkoła średnia, poziom podstawowy lub zaawansowany).

Oprócz tych trzech głównych czynników na ceny korepetycji wpływ mają także inne uwarunkowania. Ważne jest miejsce odbywania lekcji. Inne ceny będą w dużych, a inne w małych miastach. W większym mieście, za godzinną lekcję u doświadczonego nauczyciela musimy zapłacić około pięćdziesięciu złotych. W dużych, akademickich miastach jest jednak wielu studentów prowadzących korepetycje w niższej cenie. W małych miejscowościach ceny są zazwyczaj niższe, ale i konkurencja mniejsza. Jeśli chcemy zaoszczędzić, alternatywnym rozwiązaniem mogą być zajęcia w parach lub w grupie kilku osób. Uwaga nauczyciela dzieli się wówczas na wszystkich uczniów, co jednak musi odbijać się na jakości nauczania. Cena z pewnością zależy również od lokalizacji. Korepetycje z dojazdem do nauczyciela są bardziej uciążliwe, ale zazwyczaj znacznie tańsze.

Decydując się na określonego nauczyciela, warto więc rozważyć wszelkie za i przeciw, aby dokonać właściwego wyboru i zapewnić sobie edukację na odpowiednim poziomie.


WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE
 Korzyści z nauki gry   Efekt Mozarta   Lekcje muzyki 

niedziela, 16 sierpnia 2015

Symbole trójdźwięków (1)

W muzyce jazzowej i rozrywkowej stosuje się szereg symboli oznaczających budowę harmoniczną trójdźwięków jako akordów:

1. Samodzielnie występująca duża litera oznacza trójdźwięk majorowy (durowy) i jednocześnie najniższy dźwięk czyli podstawę tego akordu.

<img alt="Trójdźwięk durowy" src="trójdźwięk-durowy.jpg" />
Wszystkie podwyższenia lub obniżenia dźwięków oznacza się odpowiednimi znakami chromatycznymi (krzyżykiem lub bemolem) w bezpośrednim sąsiedztwie dużej litery.

2. Trójdźwięki minorowe (molowe) i jednocześnie ich podstawę oznacza się dużą literą, wraz z bezpośrednio następującą po niej małą literą "m".

<img alt="Trójdźwięk molowy" src="trójdźwięk-molowy.jpg" />

3. Kolejne trójdźwięki oprócz durowych i molowych to trójdźwięki zawieszone w których tercja zastąpiona jest sekundą lub kwartą. Skrót "sus" od angielskiego suspended oznacza - zawieszony.

<img alt="Trójdźwięk zawieszony" src="trójdźwięk-zawieszony.jpg" />

Kolejne symbole trójdźwięków zostaną omówione w jednym z następnych wpisów.

INNE WPISY NA TEMAT TRÓJDŹWIĘKÓW I AKORDÓW

środa, 12 sierpnia 2015

Koncert fortepianowy Czajkowskiego

I Koncert fortepianowy b-moll, op.23 powstał w 1875 roku, w okresie kiedy kompozytor szczególnie intensywnie interesował się zagadnieniami techniki pianistycznej i komponował szereg utworów na fortepian.


Koncert b-moll, który należy do najwybitniejszych dzieł tego rodzaju, przyćmiewa on dwa pozostałe koncerty fortepianowe Czajkowskiego - G-dur i Es-dur. Utwór ma wybitnie symfoniczny charakter i stawia wykonawcy najwyższe wymagania techniczne. Właściwa Czajkowskiemu przejrzystość formy, melodyka tematów i rytmiczna ekspresyjność, występują w tym dziele w całej okazałości.

Koncert rozpoczyna się patetycznym wstępem - Allegro, gdzie fortepian wybija się z melodyjnego tła orkiestry potężnymi akordami i techniką oktawową.
I część - Allegro con spirito opiera się na dwóch kontrastujących tematach. Pierwszy, żywy i niespokojny nawiązuje w rytmie i melodii do ludowych motywów ukraińskich, Drugi czaruje romantycznym liryzmem, tak znamiennym dla twórczości Czajkowskiego. W mistrzowski sposób przetwarza kompozytor oba tematy, wplatając również melodie poboczne.
Część środkowa - Andante semplice posiada formę trzyczęściowej pieśni (ABA). Fortepian współzawodniczy tu ze śpiewną melodią instrumentów dętych drewnianych, występując również w roli kunsztownego akompaniamentu. 
Finał - Allegro con uoco przewyższa jeszcze poprzednie części pianistycznym temperamentem. Taneczne melodie z charakterystycznymi akcentami posiadają rosyjskie, ludowe korzenie. Jedna z takich melodii, przed błyskotliwym zakończeniem, urasta do roli radosnego, majestatycznego hymnu. 

Początkowo koncert b-moll zadedykowany był Mikołajowi Rubinsteinowi, ale po jego krytycznych uwagach na temat dzieła, Czajkowski oddając rękopis do druku, zmienił dedykację na dla Hansa von Bulow. Właśnie ten niemiecki dyrygent i pianista, w trakcie podróży koncertowej po Ameryce, po raz pierwszy wykonał publicznie Koncert b-moll Czajkowskiego w 1875 roku, w Bostonie. 

INNE WYBITNE KONCERTY FORTEPIANOWE

niedziela, 2 sierpnia 2015

Korzystanie z pedałów instrumentu

Każdy akustyczny instrument klawiszowy, wyposażony jest w dwa lub trzy pedały, umieszczone na dole z przodu instrumentu, w zasięgu nóg grającego.
Do czego służą te pedały? W jaki sposób z nich korzystamy?

We wpisie  Działanie pedałów instrumentu  przedstawiłem funkcje tych pedałów, i omówiłem na czym polega działanie każdego z nich.
Korzystanie z pedałów instrumentu powinien cechować umiar, oraz wyczucie gatunku muzycznego i stylu.
Często w muzyce rozrywkowej, wciskanie i puszczanie pedału sustain związane jest z harmonią utworu, czyli następującą zmianą akordów. Generalna zasada jest taka, że pedał wciskamy wraz ze zmianą funkcji akordu, a puszczamy tuż przed kolejną zmianą.
W muzyce poważnej, która cechuje się dokładnością zapisu nutowego, miejsca wciśnięcia pedału oznaczane są zazwyczaj ozdobną literą "P", zaś miejsca jego zwolnienia gwiazdką "*".
Oto przykład początkowego fragmentu utworu "Dla Elizy" L.v. Beethovena, z oznaczeniami odnośnie korzystania z pedału forte, czyli pedału podtrzymania dźwięku. W tym wypadku, miejsca wciskania pedału oznaczone są ozdobnym skrótem "Ped", a miejsca zwolnienia pedału - końcem poziomej linii.


<img alt="Fur Elise" src="fur-elise.jpg" />

Korzystanie z pedału w początkowym okresie nauki może być trudne, choć stanowi dodatkowy, ciekawy element interpretacyjny wykonywanej muzyki.
Zatem, od najmłodszych lat, rozsądnie korzystajmy z pedałów instrumentu, aby na późniejszym etapie, móc właściwie wykorzystywać ich ciekawe walory brzmieniowe.

sobota, 4 lipca 2015

Słowniczek - T-Z

<img alt="Takt" src="takt.jpg" />        <img alt="Znaki chromatyczne" src="znaki-chromatyczne.jpg" />

takt - przestrzeń pomiędzy dwiema kreskami taktowym wraz z zawartymi w niej nutami. W utworze o stałym metrum wszystkie takty mają identyczną długość czasową.
tempo - szybkość przebiegu muzyki, podawana w ilości uderzeń na minutę lub w formie opisowych określeń tempa.
tonacja - skala dźwiękowa na której oparty jest materiał dźwiękowy utworu. Tonację określa się na podstawie znaków przykluczowych.
transpozycja - przeniesienie utworu z jednej tonacji do innej polegające na obniżeniu bądź podwyższeniu wszystkich dźwięków  o określony interwał.
triola - figura rytmiczna składająca się z trzech równych nut, przyjmująca odpowiednią wartość czasową.
unisono - granie lub śpiewanie "jednym głosem", polegające na zdwojeniu melodii poprzez jednoczesne wykonywanie dokładnie tych samych dźwięków.
znaki chromatyczne - symbole stosowane w notacji muzycznej, służące do podwyższania lub obniżania dźwięków, bądź kasowania tych podwyższeń i obniżeń.
znak repetycji - symbol graficzny dwukropka, nakazujący powtórzenie fragmentu na końcu którego się znajduje. Znak repetycji pozwala na skrócenie zapisu nutowego w przypadku konieczności powtórzeń.


propozycje haseł do postów "Słowniczek A-Z" są mile widziane.

 Słowniczek A   Słowniczek B-H   Słowniczek I-J   Słowniczek K   Słowniczek L-M   Słowniczek N-P   Słowniczek R-S 

niedziela, 21 czerwca 2015

Qi Xu - Chiny

Jeden z najciekawszych wirtuozów młodego pokolenia. Jego wyjątkowa technika i muzykalność przynosi mu, wszędzie gdzie występuje uznanie krytyków muzycznych i publiczności.


Urodził się w Shenzhen, gdzie rozpoczął naukę gry na fortepianie w wieku 6 lat. Następnie uczył się w Shenzhen Art School pod kierunkiem prof. Dan Zhaoyi, jednego z najznakomitszych pedagogów fortepianu w Chinach.
W 2008 r. Qi Xu zdobył nagrody na wszystkich konkursach pianistycznych krajowych i międzynarodowych, w których brał udział, m.in. I nagrodę w 9. Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. W. Krajniewa na Ukrainie i II nagrodę w 11. Międzynarodowym Młodzieżowym Konkursie Pianistycznym w Ettlingen, gdzie jako czternastolatek był najmłodszym uczestnikiem w starszej grupie, w wieku do lat 20.

Od 2008 r. pianista występował na całym świecie, w tym w Chinach, w Polsce, na Ukrainie, w Niemczech, we Francji, w Maroku i w Stanacch Zjednoczonych. W kwietniu 2010 r. na zaproszenie telewizji hiszpańskiej zarejestrował program „Młody solista”, który emitowano szesnaście razy. Latem tego samego roku wystąpił na festiwalu „Pianofest” na Long Island.
W roku 2009 Qi Xu zdał do Juilliard School oraz Curtis Institute of Music z najwyższą oceną przesłuchań wstępnych. Obecnie studiuje w Juilliard School u prof. Yohaved Kaplinsky – szefowej katedry fortepianu tej renomowanej uczelni. Od września 2012 r. studiuje też równolegle matematykę na Uniwersytecie Columbia.

W 2011 r. Qi Xu zdobył pierwszą nagrodę i nagrodę orkiestry na 11. Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Casablance. Jest najmłodszym zwycięzcą w historii tego konkursu.

Latem 2011 r. wystąpił na słynnym festiwalu muzycznym w Aspen. We wrześniu 2012 r. zadebiutował w Filharmonii Krakowskiej z recitalem, po którym otrzymał entuzjastyczne recenzje i zaproszenia na kolejne koncerty po Polsce. Wystąpił m.in. na Jesieni Pianistycznej w Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, na koncercie w Auli UAM w Poznaniu z orkiestrą Filharmonii Poznańskiej pod dyrekcją Marka Pijarowskiego, a w sierpniu 2014 r. dał recital pod Pomnikiem Chopina w warszawskich Łazienkach.


na podstawie kultura.wm.pl

INNI WYBITNI PIANIŚCI
 Mistrzowie klawiatury (1)   Maria Gabryś   Kuba Stankiewicz 

niedziela, 7 czerwca 2015

Interwały proste

Interwał to różnica brzmień, czyli odległość pomiędzy dwoma dźwiękami, następującymi po sobie (interwał melodyczny), lub dźwiękami jednocześnie współbrzmiącymi (interwał harmoniczny).

Interwały proste to interwały w obrębie ośmiu stopni gamy - np.w gamie C-dur od dźwięku C1 do C2. 

Nazwa interwału
Przykład
Ilość półtonów
Oznaczenie graficzne
Oznaczenie literowe
Konsonans Dysonans
Pryma czysta
C1 - C1
0
1
1
K
Sekunda mała
C - Des
1
2 >
2 m
D
Sekunda wielka
C - D
2
2
2 w
D
Sekunda zwiększona
C - Dis
3
2 <
2 zw
K
Tercja mała
C - Es
3
3 >
3 m
K
Tercja wielka
C - E
4
3
3 w
K
Kwarta czysta
C - F
5
4
4 cz
K
Kwarta zwiększona
C - Fis
6
4 <
4 zw
D
Kwinta zmniejszona
C - Ges
6
5 >
5 zm
D
Kwinta czysta
C - G
7
5
5 cz
K
Kwinta zwiększona
C - Gis
8
5 <
5 zw
D
Seksta mała
C - As
8
6 >
6 m
K
Seksta wielka
C - A
9
6
6 w
K
Septyma zmniejszona
C - Heses
9
7 >
7 zm
D
Septyma mała
C - B
10
7
7 m
D
Septyma wielka
C - H
11
7 <
7 w
D
Oktawa czysta
C1 - C2
12
8
8 cz
K

K – konsonans (brzmienie zgodne), D – dysonans (brzmienie niezgodne).
Interwały zaznaczone tym samym kolorem brzmią identycznie, choć mogą mieć różne nazwy.


Reasumując:
  • Interwały czyste: pryma, kwarta, kwinta, oktawa - wszystkie konsonanse, bardzo przyjemnie brzmią, szczególnie pryma :)
  • Interwały małe: sekunda, tercja, seksta, septyma - konsonanse i dysonanse, pół na pół :)
  • Interwały wielkie: sekunda, tercja, seksta, septyma - te same co małe.
  • Interwały zmniejszone - powstają z interwałów czystych i małych poprzez dodanie bemola.
  • Interwały zwiększone - powstają z interwałów czystych i wielkich poprzez wstawienie krzyżyka.
INNE WPISY DOTYCZĄCE INTERWAŁÓW

poniedziałek, 1 czerwca 2015

Nuty przebojów - pdf (3)

Jednym z najczęściej odtwarzanych na YouTube przebojów muzyki poważnej jest Canon D-dur Johana Pachelbela (1653-1706). Ta kompozycja niemieckiego baroku, została odnaleziona dopiero na początku XX wieku, i od razu stała się bardzo znana i często wykonywana. Wielu sławnych wykonawców muzyki popowej takich jak Pet Shop Boys, Aerosmith, Petula Clark, a z polskich wykonawców zespół Ich Troje i Kazik Staszewski, użyli parafrazy Canonu D-dur w swoich utworach. Temat Canonu zaistniał również jako ścieżka dźwiękowa w wielu reklamach i filmach fabularnych.

 Canon in D
kliknij aby wyświetlić

Utwór oparty jest na powtarzającym się w różnych konfiguracjach i głosach, następstwie dźwięków: D A H Fis G D G A. W oryginale Canon napisany był na instrumenty smyczkowe, ale wraz z rozwojem jego popularności doczekał się transkrypcji na inne instrumenty i wielu ciekawych aranżacji. 




Przedstawiam ten utwór w wersji fortepianowej, w niezbyt skomplikowanym zapisie nutowym, aby adepci gry na pianinie, również mogli cieszyć się wykonywaniem tej genialnej kompozycji. 

INNE NUTY W FORMACIE PDF
 Nuty przebojów - pdf (1)   Nuty przebojów - pdf (2

sobota, 23 maja 2015

Ćwiczenia bez instrumentu

Młoteczki
Kładziemy rękę na stole utrzymując dłoń swobodnie, z zaokrąglonymi palcami i luźnym nadgarstkiem. Imitujemy uderzenie w klawisz wykonując najpierw zamach (czyli podniesienie palca do góry), a następnie szybkie jego opuszczenie (można podnieść więcej palców, jeśli podniesienie jednego sprawia trudności). Nieustannie kontrolujemy, czy nie usztywniamy ręki i nie prostujemy palców. Uderzenie powinno wykorzystywać impet spadającego palca, a nie następować poprzez siłowe wciskanie go w blat stołu. Ćwiczenie wykonujemy po kilka razy każdym palcem obydwu rąk z osobna, ciągle pilnując, aby prawidłowe ustawienie dłoni nie uległo zmianie. Ręka położona na klawiaturze powinna wyglądać tak samo jak na stole (dotyczy to zwłaszcza pozycji przegubu, który teraz jest pozbawiony oparcia). Palce przyporządkowujemy pięciu sąsiednim klawiszom, przy czym palce dłuższe ustawiamy głębiej, a krótsze bliżej brzegu klawiatury i wykonujemy całe ćwiczenie jeszcze raz.

<img alt="Ćwiczenie bez instrumentu" src="ćwiczenie-bez-instrumentu.jpg" />

Nożyczki
To ćwiczenie polega na naprzemiennym, wielokrotnym uderzaniu dwoma wybranymi palcami. Wykonujemy je każdą ręką osobno poprawiając ułożenie dłoni po każdej sekwencji. Może to wyglądać następująco: palce 1-2 (kilkakrotnie), korekta ręki, palce 1-3, korekta, palce 1-4, korekta, itd. (pozostałe sekwencje to: 1-5, 2-3, 2-4, 2-5, 3-4, 3-5, 4-5). Ostatnia sekwencja może sprawiać trudności, ale nie należy się tym zbytnio przejmować, tylko grać na tyle, na ile nas stać (podniesienie piątego palca można też wspomóc przez lekkie odchylenie dłoni w przeciwną stronę). Należy zwrócić baczną uwagę, aby przejście z jednego dźwięku na drugi było płynne (bez przerw). Pozostałe aspekty tego ćwiczenia są takie same jak w „młoteczkach”. Całość stanowi materiał na kilka dni systematycznych ćwiczeń.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

niedziela, 10 maja 2015

Humor na facebooku (3)

 <img alt="Wybory 2015" src="wybory-2015.jpg" />
WYBORY 2015 - Czy już wiesz, na kogo zagłosujesz w wyborach ?



 <img alt="Dom pełen muzyki" src="dom-pełen-muzyki.jpg" />
Dom pełen muzyki z nutą humoru - na stuletnim pianinie, popartowski jelonek.



 <img alt="Claudio Arrau" src="claudio-arrau.jpg" />
Wybitny chilijski pianista Claudio Arrau (1903-1991) podczas próby przed swym koncertem, rzekł do dyrektora filharmonii:
- Fatalny ten fortepian, nie można na nim grać.
- Mamy jeszcze drugi! Zaraz każę go przynieść.
- Tak? Świetnie! A jaka jest różnica między tym fortepianem a tym, który chce pan przynieść?
- Tamten jest biały!



 <img alt="Hans von Bulow" src="hans-von-bulow.jpg" />
Niemiecki kompozytor i pianista Hans von Bülow (1830-1894) został poproszony przez kolegę, początkującego kompozytora o szczerą ocenę swej kompozycji.

- A ja bym wolał, żebyśmy nadal mogli być przyjaciółmi - odrzekł Hans von Bülow.


ZAPRASZAM NA FACEBOOK

poniedziałek, 4 maja 2015

Tonacja utworu

Tonacja utworu to zbiór dźwięków, które tworzą gamę wykorzystywaną w danym utworze muzycznym.
Tonacja i odpowiadająca jej gama wskazują na materiał dźwiękowy, którym kompozytor może się posługiwać przy tworzeniu melodii i harmonii.

<img alt="Tonacja utworu" src="tonacja-utworu.jpg" />

Tonacja decyduje o charakterze utworu. Dostarcza nam informacji na bazie jakiej gamy powstał utwór, jakie krzyżyki lub bemole mają w nim zastosowanie, który z dźwięków gamy jest docelowym dźwiękiem utworu i wyznacza tzw. centrum tonalne utworu - dźwięki wokół których koncentrują się melodia i harmonia.
Kompozytorzy wykorzystują zapis melodii w odpowiedniej tonacji dostosowując ją do możliwości wykonawczych wokalisty lub instrumentu. Przeniesienie melodii do innej tonacji nie zmienia jej kształtu a jedynie skalę czyli zakres dźwięków składających się na melodię. Przeniesienie utworu do innej tonacji określa się mianem transpozycji.
Dla muzyka umiejętność rozpoznania tonacji jest bardzo cenna, gdyż zawiera informację czego może się spodziewać (jakich dźwięków) w wykonywanym utworze muzycznym.

WIĘCEJ INFORMACJI NA TEN TEMAT W POSTACH
 Gramy gamy   Rozpoznanie tonacji 

niedziela, 26 kwietnia 2015

Popularne melodie - 3

W postach o tym tytule znajdziecie ulubione, ciekawe, znane melodie które będziecie mogli wykonać bez dogłębnej znajomości nut - prawie ze słuchu. 

Każda nuta podpisana jest nazwą literową. 
Cyfry przy nutach oznaczają numery palców prawej ręki którymi należy wciskać klawisze. 

A może właśnie dzięki takim wykonaniom poznacie znaczenie zapisu nutowego ???:)


<img alt="Star Wars" src="star-wars.jpg" />
kliknij, aby powiększyć

Objaśnienia:
Granie właśnie tymi palcami umożliwia odpowiednie wydobywanie dźwięków i zapewnia płynne wykonywanie melodii.
Trzy ósemki występujące w przedtakcie i innych taktach należy wykonywać jako równe, szybko wykonywane wartości rytmiczne, przypadające na jedną miarę taktu w metrum 4/4.
W 5 takcie zapisu nutowego, triola jako podział trójdzielny występuje dwukrotnie - na początku i na końcu taktu.

We wpisie  Popularne melodie - 1  zamieszczone są obrazy przedstawiające nazwy literowe dźwięków i numerację palców prawej dłoni.

Czy chciałbyś, chciałabyś zagrać jakąś znaną melodię ale nie wiesz jakie to są dźwięki? 
Napisz w komentarzu a ja zobaczę co da się zrobić.

PRZYDATNE WPISY

środa, 22 kwietnia 2015

Nowości firmy YAMAHA

 <img alt="Yamaha P-115" src="yamaha-p-115.jpg" />

Nowe, przenośne pianino cyfrowe P-115 jako następca sprawdzonego już modelu P-105 zachowuje tradycję wspaniałego brzmienia oraz wysokiej jakości wykonania. Instrument posiada pełnowymiarową, standardową klawiaturę Graded Hammer Standard z matowymi czarnymi klawiszami. Dodatkowo komfort gry podnosi symulacja ciężkości klawiszy, jak w tradycyjnym fortepianie (prawa strona klawiatury "lżejsza", lewa "cięższa"). Pianino posiada silnik dźwiękowy PureCF który odtwarza dźwięk słynnego koncertowego modelu fortepianu CFIIIS. Atutami są też wyjścia liniowe Aux, port USB To Host, rozszerzona do 192 głosów (NOWOŚĆ !) polifonia, oraz opcjonalna możliwość współpracy z aplikacjami takimi, jak: Free Piano Controller, Piano Diary, NoteStar i innymi, pobranymi z Yamaha Apps. Dodatkowe funkcje obejmują dziesięć stylów pianistycznych umożliwiających ćwiczenie w różnych stylach muzycznych, a także wbudowane rytmy jako alternatywa dla tradycyjnego metronomu. Nowo dodane funkcje, jak: Intelligent Acoustic Control (I.A.C.): automatyczne dostosowywanie jakości dźwięku instrumentu zgodnie z ustawieniem głośności (możliwa regulacja głębi efektu). Nawet kiedy głośność ustawiona jest na niskim poziomie, można uzyskać wyraźną słyszalność zarówno dźwięków niskich, jak i wysokich, oraz Sound Boost czynią instrument jeszcze atrakcyjniejszym.



 <img alt="Yamaha P-45" src="yamaha-p-45.jpg" />

Nowe, przenośne pianino cyfrowe P-45 jest następcą sprawdzonego już modelu P-35. W obecnej chwili to najbardziej przystępny cenowo model z całej nowej serii P. Myślą przewodnią konstruktorów była mobilność i kompaktowe wymiary instrumentu, co czyni go idealnym zarówno do transportu, jak i do codziennego ćwiczenia w domu. Instrument zaopatrzony został w standardową klawiaturę Graded Hammer Standard z matowymi czarnymi klawiszami. Dodatkowo komfort gry podnosi symulacja ciężkości klawiszy, jak w tradycyjnym fortepianie. Ponadto instrument oferuje:
- 10 stereofonicznych brzmień
- 64 głosy polifonii (NOWOŚĆ !)
- Wysokiej jakości efekty pogłosu i chorusa
- Tryb Dual, który umożliwia grę dwoma brzmieniami jednocześnie
- Funkcja Duo dzieli klawiaturę na dwie identyczne części, pozwalając początkującym pianistom podążać za nauczycielem naśladując jego grę. Funkcja szczególnie przydatna dla osób początkujących, uczących się z nauczycielem.
- Złącze USB to Host (NOWOŚĆ !) umożliwiające podłączenie instrumentu do komputera lub do urządzeń iOS.


WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE