PSR - E343

niedziela, 10 maja 2015

Humor na facebooku (3)

WYBORY 2015 - Czy już wiesz, na kogo zagłosujesz w wyborach ?



Dom pełen muzyki z nutą humoru - na stuletnim pianinie, popartowski jelonek.



Wybitny chilijski pianista Claudio Arrau (1903-1991) podczas próby przed swym koncertem, rzekł do dyrektora filharmonii:
- Fatalny ten fortepian, nie można na nim grać.
- Mamy jeszcze drugi! Zaraz każę go przynieść.
- Tak? Świetnie! A jaka jest różnica między tym fortepianem a tym, który chce pan przynieść?
- Tamten jest biały!



Niemiecki kompozytor i pianista Hans von Bülow (1830-1894) został poproszony przez kolegę, początkującego kompozytora o szczerą ocenę swej kompozycji.
- A ja bym wolał, żebyśmy nadal mogli być przyjaciółmi - odrzekł Hans von Bülow.



ZAPRASZAM NA FACEBOOK

poniedziałek, 4 maja 2015

Tonacja utworu

Tonacja utworu to zbiór dźwięków, które tworzą gamę wykorzystywaną w danym utworze muzycznym.
Tonacja i odpowiadająca jej gama wskazują na materiał dźwiękowy, którym kompozytor może się posługiwać przy tworzeniu melodii i harmonii.

<img alt="Tonacja utworu" src="tonacja-utworu.jpg" />

Tonacja decyduje o charakterze utworu. Dostarcza nam informacji na bazie jakiej gamy powstał utwór, jakie krzyżyki lub bemole mają w nim zastosowanie, który z dźwięków gamy jest docelowym dźwiękiem utworu i wyznacza tzw. centrum tonalne utworu - dźwięki wokół których koncentrują się melodia i harmonia.
Kompozytorzy wykorzystują zapis melodii w odpowiedniej tonacji dostosowując ją do możliwości wykonawczych wokalisty lub instrumentu. Przeniesienie melodii do innej tonacji nie zmienia jej kształtu a jedynie skalę czyli zakres dźwięków składających się na melodię. Przeniesienie utworu do innej tonacji określa się mianem transpozycji.
Dla muzyka umiejętność rozpoznania tonacji jest bardzo cenna, gdyż zawiera informację czego może się spodziewać (jakich dźwięków) w wykonywanym utworze muzycznym.

WIĘCEJ INFORMACJI NA TEN TEMAT W POSTACH
 Gramy gamy   Rozpoznanie tonacji 

niedziela, 26 kwietnia 2015

Popularne melodie - 3

W postach o tym tytule znajdziecie ulubione, ciekawe, znane melodie które będziecie mogli wykonać bez dogłębnej znajomości nut - prawie ze słuchu. 

Każda nuta podpisana jest nazwą literową. 
Cyfry przy nutach oznaczają numery palców prawej ręki którymi należy wciskać klawisze. 

A może właśnie dzięki takim wykonaniom poznacie znaczenie zapisu nutowego ???:)


<img alt="Star Wars" src="star-wars.jpg" />
kliknij, aby powiększyć

Objaśnienia:
Granie właśnie tymi palcami umożliwia odpowiednie wydobywanie dźwięków i zapewnia płynne wykonywanie melodii.
Trzy ósemki występujące w przedtakcie i innych taktach należy wykonywać jako równe, szybko wykonywane wartości rytmiczne, przypadające na jedną miarę taktu w metrum 4/4.
W 5 takcie zapisu nutowego, triola jako podział trójdzielny występuje dwukrotnie - na początku i na końcu taktu.

We wpisie  Popularne melodie - 1  zamieszczone są obrazy przedstawiające nazwy literowe dźwięków i numerację palców prawej dłoni.

Czy chciałbyś, chciałabyś zagrać jakąś znaną melodię ale nie wiesz jakie to są dźwięki? 
Napisz w komentarzu a ja zobaczę co da się zrobić.

PRZYDATNE WPISY

środa, 22 kwietnia 2015

Nowości firmy YAMAHA


Nowe, przenośne pianino cyfrowe P-115 jako następca sprawdzonego już modelu P-105 zachowuje tradycję wspaniałego brzmienia oraz wysokiej jakości wykonania. Instrument posiada pełnowymiarową, standardową klawiaturę Graded Hammer Standard z matowymi czarnymi klawiszami. Dodatkowo komfort gry podnosi symulacja ciężkości klawiszy, jak w tradycyjnym fortepianie (prawa strona klawiatury "lżejsza", lewa "cięższa"). Pianino posiada silnik dźwiękowy PureCF który odtwarza dźwięk słynnego koncertowego modelu fortepianu CFIIIS. Atutami są też wyjścia liniowe Aux, port USB To Host, rozszerzona do 192 głosów (NOWOŚĆ !) polifonia, oraz opcjonalna możliwość współpracy z aplikacjami takimi, jak: Free Piano Controller, Piano Diary, NoteStar i innymi, pobranymi z Yamaha Apps. Dodatkowe funkcje obejmują dziesięć stylów pianistycznych umożliwiających ćwiczenie w różnych stylach muzycznych, a także wbudowane rytmy jako alternatywa dla tradycyjnego metronomu. Nowo dodane funkcje, jak: Intelligent Acoustic Control (I.A.C.): automatyczne dostosowywanie jakości dźwięku instrumentu zgodnie z ustawieniem głośności (możliwa regulacja głębi efektu). Nawet kiedy głośność ustawiona jest na niskim poziomie, można uzyskać wyraźną słyszalność zarówno dźwięków niskich, jak i wysokich, oraz Sound Boost czynią instrument jeszcze atrakcyjniejszym.



Nowe, przenośne pianino cyfrowe P-45 jest następcą sprawdzonego już modelu P-35. W obecnej chwili to najbardziej przystępny cenowo model z całej nowej serii P. Myślą przewodnią konstruktorów była mobilność i kompaktowe wymiary instrumentu, co czyni go idealnym zarówno do transportu, jak i do codziennego ćwiczenia w domu. Instrument zaopatrzony został w standardową klawiaturę Graded Hammer Standard z matowymi czarnymi klawiszami. Dodatkowo komfort gry podnosi symulacja ciężkości klawiszy, jak w tradycyjnym fortepianie. Ponadto instrument oferuje:
- 10 stereofonicznych brzmień
- 64 głosy polifonii (NOWOŚĆ !)
- Wysokiej jakości efekty pogłosu i chorusa
- Tryb Dual, który umożliwia grę dwoma brzmieniami jednocześnie
- Funkcja Duo dzieli klawiaturę na dwie identyczne części, pozwalając początkującym pianistom podążać za nauczycielem naśladując jego grę. Funkcja szczególnie przydatna dla osób początkujących, uczących się z nauczycielem.
- Złącze USB to Host (NOWOŚĆ !) umożliwiające podłączenie instrumentu do komputera lub do urządzeń iOS.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

wtorek, 7 kwietnia 2015

Technika pianistyczna

W grze na instrumencie - pianinie, fortepianie, wykorzystujemy ruchy całych rąk. Wbrew pozorom, nie tylko ruchliwe palce służą nam do naciskania klawiszy, ale angażujemy w tym celu całą rękę: ramię, przedramię, dłoń, i dopiero na końcu - palce. 
Za ruch ramienia odpowiedzialny jest bark, za ruch przedramienia - łokieć, za sprawne poruszanie dłońmi odpowiada przegub dłoni i wreszcie, w ramach dłoni następuje ruch palcami.
Można powiedzieć, że gra samymi palcami, w zasadzie nie istnieje. Aby zapewnić sobie odpowiedni komfort gry, powinniśmy do tego celu wykorzystywać całą rękę, a nawet zaangażować całe swe ciało.

<img alt="Technika pianistyczna" src="technika-pianistyczna.jpg" />

Oczywiście, nie wszystkie części składowe ręki zaangażowane są w jednakowy sposób.

Bark - A, odpowiedzialny za ruch ramienia i wszystkich następnych części ręki (przedramienia, dłoni, palców) wykorzystywany jest w najmniejszym zakresie i od niego pochodzi najmniejszy zakres ruchu. 

Łokieć - B, napędzający przedramię i dłoń zakończoną palcami, używany jest już w większym stopniu. 

Przegub dłoni - C, unoszący całą dłoń wraz z palcami pracuje jeszcze intensywniej, i to od niego pochodzi znaczna część energii potrzebnej do naciskania klawiszy. 

Palce - D, końcowe, najbardziej ruchliwe elementy ręki (często odwodzone w ramach dłoni, najpierw do góry, zanim zetkną się z klawiszami) zapewniają największy zakres ruchu, niezbędny do odpowiedniego, precyzyjnego naciskania klawiszy.

Należy zdawać sobie sprawę, że to palce aktywizują całą rękę, a jej poszczególne elementy (bark, ramię, łokieć, przedramię, nadgarstek, dłoń) powinny tylko, w racjonalny sposób współpracować ze sobą, zapewniając palcom komfort w poruszaniu się po klawiaturze instrumentu.   

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE
 Pozycja przy instrumencie   Repetycja dźwięków 

poniedziałek, 23 marca 2015

Mistrzowie klawiatury (1)

Czterej romantycy, w których grze dominowała uczuciowość i emocje:

Maurizio Pollini (ur. 1942) - pianista włoski, zwycięzca  Konkursu Chopinowskiego w 1960 r. Artysta dysponuje jasnym, okrągłym dźwiękiem, nienaganną techniką i bogatą wyobraźnią muzyczną. Z nagrań płytowych Polliniego wyróżnić można szczególnie etiudy Chopina, Fantazję C-dur i I sonatę Schumana.  

Władimir Aszkenazi (ur. 1937) - rosyjski pianista, osiadły na Islandii, zdobywca II nagrody na Konkursie Chopinowskim  w 1955 r. Ekstrawertyczny pianista dbający o efektowność swoich wykonań, dysponujący szerokim, pełnym blasku, metalicznym dźwiękiem. Nagrywał repertuar Beethovena, Rachmaninowa, Prokofiewa, Chopina i Mozarta.

<img alt="Mistrzowie klawiatury" src="mistrzowie-klawiatury.jpg" />

Alfred Brendel (ur. 1931) - austriacki pianista, liryczny poeta i romantyk. Swego czasu nagrał cały ogromny repertuar, specjalizując się w Schubercie, Mozarcie, Beethovenie, Brahmsie i Liszcie. Jest mistrzem liryzmu, pastelowych kolorów, zamglonego dźwięku i nieco kokieteryjnej serdeczności.

Claudio Arrau (1903 - 1991) - wybitny chilijski pianista i pedagog, założyciel prywatnej szkoły gry dla pianistów. W początkowym okresie kariery jego grę cechowała spontaniczność i wyjątkowa porywczość. Grając z polotem i uczuciem, dysponował wtedy niepowtarzalnym, bogatym tonem, szeroką frazą i doskonałą techniką. W późniejszym okresie jego wykonania zaczęła cechować powaga i dostojność, a nagrania sonat Beethovena, utworów Brahmsa i dzieł Schumanna i Liszta, nabrały patosu i głębi brzmienia.

INNE WPISY O TEJ TEMATYCE
 Glenn Gould   Regina Smendzianka   Ignacy Paderewski 

wtorek, 10 marca 2015

Feliks Mendelssohn

Jakob Ludwig Felix Mendelssohn Bartholdy urodził się w 1809 r. w Hamburgu. Pierwsze lekcje fortepianu odbywał pod kierunkiem mamy, a następnie uczył się i studiował w Paryżu i Berlinie. Mając kilkanaście lat był już wykształconym kompozytorem, pianistą i dyrygentem. Bogaci rodzice organizują prywatny zespół, wykonujący kompozycje syna, oraz wysyłają go do Paryża aby poznał ówczesne sławy muzyczne. Młody Mendelssohn zdobywa duże uznanie i popularność głownie jako pianista.
Na kolejne lata przypadają liczne podróże koncertowe po Europie. Mendelssohn występuje jako kompozytor, dyrygent, pianista i staje się bardzo sławny.


<img alt="Feliks Mendelssohn" src="feliks-mendelssohn.jpg" />

W 1835 r. obejmuje stanowisko dyrygenta lipskiej orkiestry, a w latach 1841-42 piastuje godność Generalnego Królewskiego Dyrektora Muzycznego w Berlinie. W 1843 r. rozpoczyna działalność utworzone przez Mendelssohna Konserwatorium Lipskie, w którym on sam wykłada fortepian i kompozycję. Zmarł w Lipsku w 1847 roku pozostawiając po sobie dorobek w postaci symfonii, uwertur, koncertów fortepianowych oraz szeregu utworów chóralnych i kameralnych.

Oto tytuły głównych kompozycji Mendelssohna:
Symfonie - c-moll, B-dur, a-moll "Szkocka", A-dur "Włoska", d-moll "Reformacyjna".
Uwertury - Sen nocy letniej, Hebrydy, Cisza morska i szczęśliwa podróż, Piękna Meluzyna, Ruy Blas.
Koncerty fortepianowe - g-moll i d-moll oraz Koncert skrzypcowy.
Miniatury fortepianowe - 48 Pieśni bez słów, 8 preludiów i fug, wariacje i ronda.


Do najpopularniejszych kompozycji należy Marsz Weselny Menelssohna, wykonany po raz pierwszy na ślubie, w kościele św. Piotra w Tiverton w czerwcu 1847 r. i często rozbrzmiewający, na tą szaloną okoliczność :) po dzień dzisiejszy.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE
 Ignacy Paderewski   Fryderyk Chopin (1) 

środa, 4 marca 2015

Działanie pedałów instrumentu

Pedał prawy, zwany także pedałem forte, pedałem tłumika lub po prostu pedałem. 
Jest to najczęściej używany pedał instrumentu, jego zadaniem jest przedłużenie wybrzmienia zagranych dźwięków już po zdjęciu palców z klawiszy.
Określenie pedał forte może być mylne, gdyż istotą tego pedału nie jest wzmocnienie brzmienia instrumentu. Pedał ten jest używany wyłącznie w celu łączenia harmonicznego różnych dźwięków, osiągnięcia przestrzeni brzmieniowej, zwielokrotnienia dźwięków i stworzenia wrażenia, jakoby jednocześnie grała więcej, niż jedna osoba.

<img alt="Pedał forte" src="pedał-forte.jpg" />

Pedał lewy (wł. una corda – „jedna struna”), zwany także pedałem piano. 
Pedał ten zmienia brzmienie dźwięków na bardziej delikatne, przytłumione, miękkie. Na większość dźwięków w fortepianie przypadają trzy struny (poza najniższymi, które mają jedną lub dwie). Wciśnięcie lewego pedału powoduje przesunięcie całego mechanizmu (w tym klawiatury) odrobinę w prawo, przez co młotki trafiają w mniejszą liczbę strun. W pianinach pedał ten przesuwa młotki w kierunku strun, dzięki czemu pokonują one krótszą drogę, a instrument wydaje cichsze i mniej wyraziste dźwięki .

Pedał środkowy - sostenuto (z wł. spokojnie), pełniący w różnych instrumentach trochę różne funkcje. 
Pedał ten często nie występuje w tańszych i starszych modelach instrumentów, a kiedy już występuje, jego funkcja może być różna. Standardowo w fortepianach jest to tzw. pedał sostenuto i działa on nieco podobnie do prawego pedału. Nie podnosi on jednak tłumików, tak jak pedał forte, a tylko unieruchamia tłumiki już podniesione, co pozwala podtrzymać wybrane dźwięki i grać inne w sposób normalny. W pianinach wycisza on maksymalnie brzmienie całego instrumentu i dlatego często nazywa się go "przyjacielem sąsiadów" :)

Na stronie sklepu muzycznego   MUZYCZNY.PL , pośród całej gamy instrumentów klawiszowych, w podgrupie "Kontrolery nożne, pedały" dostępne są dziesiątki pedałów dedykowanych do określonych marek elektronicznych instrumentów klawiszowych.

WPISY NA PODOBNE TEMATY

niedziela, 22 lutego 2015

Słowniczek - R-S

                    <img alt="Rytm" src="rytm.jpg" />        <img alt="Sampler" src="sampler.jpg" />

rytm - organizacja przebiegu utworu czyli umiejscowienie poszczególnych dźwięków w czasie. Rytm spełnia ważną funkcję gdyż nadaje utworowi odpowiedni charakter.
sampler - urządzenie odtwarzające wcześniej nagrane próbki dźwięku instrumentów akustycznych lub innych efektów dźwiękowych.
sekwencer - urządzenie służące do nagrywania muzyki, które zamiast dźwięków rejestruje wciśnięcia poszczególnych klawiszy i pedałów.
skala - zakres dźwięków wydawanych przez instrumenty muzyczne jak również głos ludzki. Instrumenty klawiszowe posiadają najszersze skale dźwiękowe.
staccato - metoda artykulacji polegająca na graniu wyraźnie oddzielonych od siebie dźwięków.
stride - rodzaj akompaniamentu, w którym lewa ręka gra na zmianę pojedyncze dźwięki z dolnych rejestrów i akordy wyższe od tych dźwięków o co najmniej oktawę.
syntezator - wyspecjalizowany instrument cyfrowy służący do tworzenia nowych brzmień na zasadzie pełnego, dowolnego kształtowania dźwięku.
szpinet - instrument wyglądający jak bardzo niskie, miniaturowe pianino, o zasadzie działania podobnej jak klawesyn, z pojedynczym naciągiem strun.


propozycje haseł do postów "Słowniczek A-Z" są mile widziane.

środa, 11 lutego 2015

Koncert fortepianowy Griega

Koncert fortepianowy a-moll op.16, powstał w 1868 roku, w czasie letniego pobytu 25 letniego kompozytora w Danii. Utwór cieszył się od pierwszego wykonania wielkim powodzeniem i do dziś odbierany jest przez słuchaczy z dużą przyjemnością, przez co zajmuje stałe miejsce w repertuarze wielu koncertujących pianistów.
Charakterystyczne dla tego dzieła są szczery liryzm, silne kontrasty nastroju, nieustanne trącanie o pokrewne tonacje molowe. Z utworu tego bije młodzieńczy entuzjazm i romantyzm. Koncert nawiązuje rytmem i melodyką do norweskiego tańca i pieśni ludowej.


I część koncertu - Allegro molto moderato - rozpoczyna się kaskadą potężnych, opadających akordów, po czym orkiestra wchodzi z właściwym tematem, wahającym się między tonacjami moll a dur i płynącym dalej szeroką, liryczną melodią. Grieg jako rasowy romantyk rezygnuje z klasycznego przetwarzania tematów, na rzecz rozwijania kompozycji w formie szeregu barwnych dźwiękowo obrazów. Zakończenie pierwszej części to na powrót pełna pianistycznego zacięcia akordowa kaskada.
II część - Adagio- utrzymana jest w tajemniczym nastroju. To "rozmarzony śpiew szlachetnego serca". Kompozytor wprowadza swobodnie nowe tematy, powtarza je w różnych ujęciach, delektując się jakby ich pięknem. 
Finał koncertu oparty jest na skocznych rytmach norweskich tańców ludowych, aby wreszcie przejść w rodzaj majestatycznego hymnu wieńczącego całe dzieło.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

niedziela, 1 lutego 2015

Nuty przebojów - pdf (2)

Ćwiczenie i gra na instrumencie nie muszą być nudne!
Oto nuty znanego przeboju pt. Clocks grupy Coldplay.


Jest to singiel z wydanego w 2002 roku albumu "A Rush of Blood to the Head". 

Na początku stycznia 2013 słuchacze radia BBC 6 Music zostali poproszeni o wybranie najlepszych piosenek ostatniej dekady. W głosowaniu zwyciężył utwór Coldplay "Clocks".
- To niezły wynik jak na piosenkę, która nie ma refrenu - komentował wynik plebiscytu zadowolony perkusista grupy, Will Champion.
Utwór ten otrzymał również nagrodę Grammy w 2004 roku, w kategorii Nagranie roku.


 Clocks - Coldplay
kliknij aby wyświetlić

Oto nagranie utworu w wersji fortepianowej:

 Clocks made famous by Coldplay (Piano Version).mp3

Życzę przyjemnych i owocnych ćwiczeń oraz satysfakcji z wykonywanej muzyki :)

NUTY INNYCH UTWORÓW

wtorek, 20 stycznia 2015

Maria Gabryś

Pianistka Maria Gabryś urodziła się w Warszawie w rodzinie o tradycjach muzycznych. Jest absolwentką Liceum Muzycznego im. Zenona Brzewskiego oraz Akademii Muzycznej im.F. Chopina w Warszawie, gdzie studiowała pod kierunkiem prof. Teresy Manasterskiej oraz prof. Krystyny Makowskiej-Ławrynowicz (klasa kameralistyki). 


Jest laureatką wielu konkursów w kraju i zagranicą m.in. Międzynarodowych Konkursów Chopinowskich w Antoninie, Getyndze, Mariańskich Łaźniach oraz laureatką I nagród międzynarodowych konkursów im.L.v.Beethovena w Hradec (Czechy, 1999) oraz im. Edwina Fischera w Luzern (Szwajcaria, 2007). Na XXVII Konkursie na Stypendia Artystyczne im. F. Chopina organizowanym przez Towarzystwo im. F. Chopina, pianistka została uhonorowana Nagrodą Specjalną im. prof. Jerzego Żurawlewa. 


W 2002 roku otrzymała tytuł ¨Laureata Estrady Młodych¨ XXXVI Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku. 
W 2006 r. w Szwajcarii przyznano jej nagrodę „Mozart Preis“, w ramach której wzięła udział w wykonaniu wszystkich koncertów fortepianowych W.A. Mozarta z okazji 250 rocznicy urodzin kompozytora. 


Od wielu lat Maria Gabryś prowadzi działalność koncertową zarówno jako solistka i kameralistka. Podróże zaprowadziły ją do wielu miast Europy, Korei Południowej, Japonii oraz USA. Występowała z recitalami przed głowami państw, a także przed cesarzem Japonii Akihito.

INNE POSTACIE MUZYCZNE

czwartek, 15 stycznia 2015

Słowne oznaczenia powtórzeń

D.C. al Fine (da capo al fine) - informacja nakazująca powtórzenie od początku do oznaczenia Fine.

 <img alt="D.C. al Fine" src="d-c-al-fine.jpg" />


D.S. al Coda (dal segno al coda) - polecenie powtórzenia od znaku (segno) do znaku Coda.
Znaki segno i coda wyglądają w sposób następujący:

 <img alt="Segno Coda" src="segno-coda.jpg" />

A oto przykład zapisu nutowego z ich wykorzystaniem: 

 <img alt="D.S. al Coda" src="d-s-al-coda.jpg" />

W analogiczny sposób stosuje się oznaczenia D.C. al Coda i D.S. al Fine.

INNE WPISY DOTYCZĄCE TEGO TEMATU