Yamaha P-115

piątek, 10 listopada 2017

Prawidłowe wykonywanie pauz


Mówi się, że kierowca który przekracza dozwoloną prędkość ma ciężką nogę.
Podobnie, muzyk który nie respektuje pauz ma ciężką rękę.
Trudność w realizowaniu pauz wynikać może z niewiedzy, z braku wprawy, lub z niedbalstwa.
Wykonanie pauzy polega na świadomym nienaciskaniu klawisza lub zwolnieniu klawisza już wcześniej naciśniętego.

Aby móc wykonać pauzy trzeba wiedzieć jak one wyglądają w zapisie nutowym i co oznaczają.

Pauza to znak graficzny który określa czas trwania ciszy, lub czas w którym dźwięk nie wybrzmiewa.
Pauzy odpowiadają określonym nutom i tak wyróżniamy pauzy:

Całonutowa (odpowiada całej nucie).








Półnutowa (odpowiada półnucie).









Ćwierćnutowa (odpowiada ćwierćnucie).








Ósemkowa (odpowiada ósemce).









Najlepszym sposobem na precyzyjne wykonanie pauzy jest równe liczenie odpowiednich wartości rytmicznych w każdym takcie, zgodnie z metrum zapisu nutowego.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE:

niedziela, 1 października 2017

GRAMY - październik 2017






Poprzez właściwe, staranne ćwiczenia od pierwszych dni zajmowania się utworem przybliżamy się do ostatecznych, zupełnie bezbłędnych wykonań.

WPISY NA TEMAT ĆWICZENIA

niedziela, 9 lipca 2017

Skala, tonacja, gama.

Tonacja to zespół zależności między stopniami gamy a dźwiękiem centralnym zwanym toniką. Rozróżniamy tonacje durowe i molowe. Jest to podstawowy materiał dźwiękowy każdej melodii.

Gama jest to skala muzyczna rozpoczynająca się od określonego dźwięku. Jest to szereg konkretnych dźwięków.

Skalą muzyczną nazywamy natomiast ogólnie szereg dźwięków ułożonych według ustalonego schematu.



<img alt="Skala, tonacja, gama" src="skala-tonacja-gama.jpg" />

Określenia te w potocznej mowie stosujemy zamiennie, chociaż prawidłowo określenia skala muz. powinniśmy stosować do różnych szeregów dźwięków, np: skala dorycka, frygijska, lidyjska, jońska, eolska, dorycka, zaś określenia gama do skali durowej lub molowej rozpoczynającej się od jakiegoś określonego dźwięku. Ponadto określeniem tonacja nazywamy dźwięki składowe melodii wykonywanej w określonej skali muzycznej.
Te trzy określenia: tonacja, gama, skala, możemy uszeregować w kolejności od najbardziej ogólnego do najbardziej szczegółowego, jako:
1) skala, 2) tonacja, 3) gama.
Na potrzeby szybkiego rozróżniania tych trzech określeń wprowadźmy dla nich synonimy, które uszczegółowią te pojęcia:
Skala - zbiór, paleta dźwięków.
Tonacja - melodyka, charakter brzmienia.
Gama - szereg, następstwo dźwięków.
Należy dodać, że oprócz tych trzech określeń spotyka się również określenie zamienne - tryb (durowy i molowy) określający charakter tonacji i melodyki gamy jako: twardy (wesoły) dla dur i miękki (smutny) dla moll.


WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE:

piątek, 9 czerwca 2017

Akcent muzyczny

Kilka słów o taktach i o metrum w aspekcie akcentów.

Takty dzielimy na proste i złożone.
Takt złożony składa się z wielokrotności taktów prostych.
Przykładem taktu prostego jest takt w metrum 2/4, a taktu złożonego z dwóch taktów prostych jest takt 4/4.
4/4 = 2/4 + 2/4
Akcenty w takcie prostym 2/4 wyglądają następująco: 1 2 I 1 2 I 1 2 I itd.
Akcenty w takcie złożonym 4/4 wyglądają następująco:
1 2 3 4 I 1 2 3 4 I itd. (na "raz" - mocniejszy akcent, na "trzy" - słabszy akcent).

Innym przykładem taktu prostego jest takt w metrum 3/8, a taktu złożonego z trzech taktów prostych jest takt 9/8.
9/8 = 3/8 + 3/8 + 3/8
Akcenty w takcie prostym 3/8 wyglądają następująco: 1 2 3 I 1 2 3 I itd. (na "raz" mocniejszy akcent, na "dwa" - słabszy akcent).
Akcenty w takcie złożonym 9/8 wyglądają następująco:
1 2 3 4 5 6 7 8 9 I itd. (na "raz" - mocniejszy akcent, na "cztery" i "siedem" - słabsze akcenty).
Te wszystkie akcenty (mocniejsze i słabsze) są akcentami metrycznymi i nie wymagającymi dodatkowych oznaczeń w tekście muzycznym.



<img alt="Akcent muzyczny" src="akcent-muzyczny.jpg" />

Oprócz tego występują nie raz akcenty charakterystyczne, oznaczane w tekście znaczkiem ">" lub literami "sf" (sforzato) - nagła zmiana głośności, czyli akcent.
Poza tym występują tzw. akcenty grupowe które polegają na akcentowaniu pierwszej nuty z grupy wartości rytmicznych. Np. gdy mamy w zapisie nutowym cztery ósemki połączone wspólną belką, to pierwszą z nich należałoby lekko zaakcentować.
Często akcent metryczny pokrywa się z akcentem grupowym.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE:

piątek, 12 maja 2017

Szybko czy wolno? (autentyczna historia)

Było sobie dwóch uczniów. Jeden miał na imię Wojciech i z natury grał wolno, drugi miał na imię Szymon i grał zazwyczaj bardzo szybko.
Obaj uczniowie rozpoczęli jednocześnie naukę tego samego utworu.
Wojciech ponieważ grał wolno już pierwszego dnia wykonywał 20% utworu poprawnie (wprawdzie w wolnym tempie), a 80% jeszcze z błędami. Natomiast Szymon, już we właściwym tempie, wykonywał zupełnie dobrze 10% zapisu nutowego, a pozostałe 90% z błędami.

1) Wojciech: DDŹŹŹŹŹŹŹŹ
1) Szymon:    DŹŹŹŹŹŹŹŹŹ

Następnego dnia, Wojciech (nadal w wolnym tempie) dobrze opanował 40% utworu, zaś Szymon 20% w docelowym, szybkim tempie.

2) Wojciech: DDDDŹŹŹŹŹŹ
2) Szymon:    DDŹŹŹŹŹŹŹŹ 

W kolejnych dniach obaj uczniowie pilnie ćwiczyli - każdy w swoim tempie a efekty ich pracy przedstawiały się następująco:

3) Wojciech: DDDDDDŹŹŹŹ
3) Szymon:    DDDŹŹŹŹŹŹŹ

4) Wojciech: DDDDDDDDŹŹ
4) Szymon:    DDDDŹŹŹŹŹŹ

5) Wojciech: DDDDDDDDDD
5) Szymon:    DDDDDŹŹŹŹŹ

Po piątym dniu Wojciech Wolny miał opanowany cały utwór w przeraźliwie wolnym tempie, zaś Szymon Szybki grał już doskonale połowę utworu we właściwym, szybkim tempie.
W kolejnych dniach Wojciech zwiększał stopniowo tempo wykonania całego utworu, a Szymon ćwiczył szybką grę kolejnych taktów:

6) Wojciech: DDDDDDDDDD
6) Szymon:    DDDDDDŹŹŹŹ

7) Wojciech: DDDDDDDDDD
7) Szymon:    DDDDDDDŹŹŹ

8) Wojciech: DDDDDDDDDD
8) Szymon:    DDDDDDDDŹŹ

9) Wojciech: DDDDDDDDDD
9) Szymon:    DDDDDDDDDŻ

Dziesiątego dnia Wojciech uzyskał docelowe tempo wykonania utworu, a Szymon dokończył naukę ostatniego fragmentu w szybkim tempie. Na koniec tego dnia obaj uczniowie jednakowo dobrze - w szybkim tempie wykonali cały utwór:

10) Wojciech: DDDDDDDDDD
10) Szymon:    DDDDDDDDDD

Za jakiś czas doszło do publicznego występu obu uczniów i każdy z nich zaprezentował swoje wykonanie utworu. 
Czy wiecie jak wypadli uczniowie? Który z nich zagrał Dobrze, a który Źle ?? I dlaczego tak się stało??? 



Może w odpowiedzi na te pytania pomogą Wam podsumowania ćwiczeń poszczególnych uczniów:

Wojciech:                                 Szymon:
1)   DDŹŹŹŹŹŹŹŹ                     1)   DŹŹŹŹŹŹŹŹŹ
2)   DDDDŹŹŹŹŹŹ                    2)   DDŹŹŹŹŹŹŹŹ
3)   DDDDDDŹŹŹŹ                   3)   DDDŹŹŹŹŹŹŹ
4)   DDDDDDDDŹŹ                  4)   DDDDŹŹŹŹŹŹ
5)   DDDDDDDDDD                 5)   DDDDDŹŹŹŹŹ
6)   DDDDDDDDDD                 6)   DDDDDDŹŹŹŹ
7)   DDDDDDDDDD                 7)   DDDDDDDŹŹŹ
8)   DDDDDDDDDD                 8)   DDDDDDDDŹŹ
9)   DDDDDDDDDD                 9)   DDDDDDDDDŹ
10) DDDDDDDDDD                 10) DDDDDDDDDD

A może jesteście jasnowidzami i wiecie, w którym fragmencie na pewno pomylił się jeden z uczniów???

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE:
 Gra w wolnym tempie   Ćwiczenie elementów utworu   Przygotowanie do występu 

środa, 29 marca 2017

Polonez As-dur op. 53 - Fryderyka Chopina

Chopin skomponował w sumie 18 polonezów. Szesnaście polonezów przeznaczył na fortepian solo, zaś jeden na fortepian z orkiestrą, a jeden na fortepian i wiolonczelę.
Polonezy skomponowane we wczesnej młodości niosą ze sobą inspirację utworami Ogińskiego, Kurpińskiego i Elsnera, zaś te z późniejszego okresu są w stylu heroicznych poematów muzycznych, z zachowaniem rytmu charakterystycznego dla tego tańca. 

Słynny Polonez As-dur powstał w 1842 roku i dedykowany był niemieckiemu bankierowi zamieszkałemu w Paryżu - Augustowi Leo. 
Polonez rozpoczyna się energicznym wstępem w tonacji Es-dur. Pochody akordów narastają, zwiększa się dynamika, tempo ulega zwolnieniu i pojawia się główny temat w tonacji As-dur.


Cały Polonez, a w szczególności jego początkowy temat, brzmi bardzo dostojnie, ale równocześnie lekko i wirtuozowsko. W środkowej części utworu występuje charakterystyczny opadający motyw oktawowy (szesnastki e-dis-cis-h) realizowany najpierw przez obie ręce, a następnie tylko przez rękę lewą. Po powrocie do głównego tematu Polonez zmierza do efektownego zakończenia.
Tempo nadane przez kompozytora to "Alla polacca e maestoso" co oznacza - w tempie poloneza, majestatycznie. Polonez ten nazywany jest również Heroicznym, co wiąże się z opinią na jego temat, jaką w jednym z listów zawarła przyjaciółka artysty - pisarka George Sand.

INNE WPISY, KTÓRE MOGĄ CIĘ ZAINTERESOWAĆ:

piątek, 24 lutego 2017

poniedziałek, 23 stycznia 2017

Ławeczka Rubinsteina w Łodzi


Ta instalacja jest częścią Galerii Wielkich Łodzian, która od 1999 roku zdobi ul. Piotrkowską wykonywanymi w brązie rzeźbami plenerowymi stojącymi na chodnikach, upamiętniającymi sławne osoby związane z Łodzią.

<img alt="Ławeczka Rubinsteina" src="ławeczka-rubinsteina.jpg" />

Pomnik został odsłonięty 23 września 2000 roku z okazji Światowego Spotkania Łodzian. Autorem projektu jest Marcel Szytenchelm. Pomnik ustawiono przed kamienicą przy Piotrkowskiej 78 gdzie niegdyś mieszkał znany pianista.

Odlana z brązu figura przedstawia Artura Rubinsteina we fraku, siedzącego przy fortepianie, którego dłonie oparte są na klawiaturze. Podniesiona klapa instrumentu przypomina ptasie skrzydło. Obok położono klucz wiolinowy.

Przeciw ustawieniu pomnika protestowała rodzina Artura Rubinsteina. W imieniu jego rodziny, córka artysty Eva Rubinstein wystosowała pisma protestacyjne do Urzędu Miasta Łodzi i Kancelarii Premiera RP, twierdząc, że forma pomnika i jego niska wartość artystyczna obraża pamięć artysty. Eva Rubinstein ze względu na obecność pomnika odmawiała przez 6 lat przyjazdu do Łodzi na uroczystości poświęcone swojemu ojcu. Wśród artystów plastyków i środowiska muzycznego w Łodzi rzeźba również wywołała liczne kontrowersje. Istnieją plany aby usunąć istniejący pomnik i umieścić w jego miejscu bardziej wartościowe artystycznie dzieło poświęcone temu samemu artyście.

Pierwotnie, po wrzuceniu monety do mechanizmu ukrytego we wnętrzu pomnika, urządzenie odtwarzało losowo Koncert f-moll Chopina, Koncert fortepianowy b-moll Czajkowskiego, Walc cis-moll Chopina lub Polonez As-dur Chopina. Jednak po interwencjach firmy Sony BMG, która domagała się tantiem za odtwarzane utwory fortepian zamilkł.
na podstawie - pl.wikipedia.org

INNE WPISY O TEJ TEMATYCE
 Glenn Gould   Regina Smendzianka   Ignacy Paderewski 

poniedziałek, 10 października 2016

Analiza muzyczna utworu - c.d.

Ciąg dalszy analizy muzycznej utworu ,,Sama wciąż''(Les Miserables) w wykonaniu Ewy Lachowicz.

Metrum utworu to oczywiście 4/4, choć w końcowym fragmencie zdania muzycznego A2 słyszę dwa takty w metrum 2/4, zaś w końcowych fragmentach zdań B1, B2, C1, C2 rozróżniam zmianę metrum w trakcie zwolnienia i następstwo taktów w metrum 2/4, 3/4 i 4/4.
Gdybym miała pokusić się o rozpisanie całego utworu na takty, to przedstawiało by to się następująco:
Intro: całe 6 taktów w metrum 4/4,
A1 - wszystkie 6 taktów w metrum 4/4,
A2 - 4/4, 4/4, 4/4, 4/4, 2/4, 2/4,
Ł - 2 takty w metrum 4/4,
B1 - 4/4, 4/4, 4/4, 4/4, 4/4, 2/4, 3/4, 4/4,
B2 - tak samo jak B1,
B3 - wszystkie 8 taktów w metrum 4/4,
C1 - 4/4, 4/4, 4/4, 4/4, 4/4, 2/4, 3/4, 4/4,
C2 - identycznie jak C1,
E - 4 takty w metrum 4/4.
Zabieg zmiany metrum ma na celu wg. mnie wprowadzenie atmosfery bądź to senności i rozmarzenia (B1, B2), bądź niepewności i rozżalenia (C1, C2).




3) Omówienie dynamiki utworu i aspektów interpretacyjnych

Utwór charakteryzuje się znacznymi zmianami dynamicznymi i tak:
Intro - wykonanie piano przez instrument dęty drewniany fagot z akompaniamentem prawdopodobnie harfy,
A1+A2 - mezzo piano w wykonaniu artystki, z delikatnym zgłośnieniem w części A2,
B1+B2 - głos piano w połączeniu ze zwolnieniem tempa, symbolizujący marzenia senne,
B3 - stopniowe zgłośnienie do mezzo forte w kolejnym fragmencie,
C1 - dalsze crescendo od mezzo piano do forte,
C2 - od forte, aż do fortissimo w punkcie kulminacyjnym utworu,
E - śpiew piano w połączeniu z pauzami, obrazujący rezygnację i pogodzenie się z losem.
Moją uwagę zwróciły następujące zabiegi interpretacyjne artystów:
- zwolnienie tempa wykonywania w trakcie śpiewania słów "nad miasto spływa noc..." - oddające powolny charakter zapadania zmroku.
- zaśpiewanie słów "i myśląc o nim czuję radość" z uśmiechem w inny, bardziej radosny sposób.
- pojawienie się dzwoneczka na zakończenie części B2, symbolizujące przebudzenie.
- inny sposób wykonywania części B3 opartej na rozbudowanej harmonii zbaczającej do innych tonacji.
- niesamowite wyznanie miłości w części C2, poparte wykrzyczeniem słów "cały czas udaję i udaję" oraz "ominie ono mnie".

Moje odczucia po wielokrotnym wysłuchaniu tej piosenki są niezmiennie pozytywne. W pierwszym momencie zostałam zauroczona melodią utworu i głosem artystki, a przy kolejnych przesłuchaniach odkrywałam bogactwo i różnorodność zawartych w nim treści muzycznych. Zamierzam w przyszłości regularnie powracać to do słuchania tego i innych ciekawych utworów musicalowych.

Analiza autorstwa mojej uczennicy, licealistki - Klaudii B.

piątek, 30 września 2016

Analiza muzyczna utworu

Analiza muzyczna utworu ,,Sama wciąż''(Les Miserables) w wykonaniu Ewy Lachowicz.

Utwór pt. "Sama wciąż" pochodzi z musicalu Les Misérables opartego na powieści Wiktora Hugo pt. "Nędznicy". Premiera polskiej wersji musicalu w Teatrze Muzycznym Roma miała miejsce 25 września 2010 roku. W roli Eponine wystąpiła Ewa Lachowicz - mezzosopran, aktorka musicalowa, absolwentka Studium Wokalno-Aktorskiego w Gdyni.



1. Analiza budowy formalnej utworu

Omawiany utwór muzyczny jest pieśnią trzyczęściową o schemacie A + B + C.
Rozpoznałam następujące części składowe utworu, w kolejności występowania:
1) 6 taktowa introdukcja instrumentalna - Intro,
2) 12 taktowy temat 1, składający się z dwóch zdań muzycznych: A1 + A2,
3) 2 taktowy łącznik instrumentalny - Ł,
4) 16 taktowy temat 2, składający się z dwóch zdań muzycznych: B1 + B2,
5) 8 taktowe przetworzenie tematu 2 - B3,
6) 8 taktowy temat 3, stanowiący refren - C1,
7) 8 taktowe wzmocnienie tematu 3, stanowiące punkt kulminacyjny utworu - C2,
8) 4 taktowy epilog utworu - E.
Reasumując, budowę utworu można przedstawić następująco:
Intro - A1+A2 - Ł - B1+B2 - B3 - C1 - C2 - E

2) Uproszczona analiza melodyczno-harmoniczno-rytmiczna utworu


W utworze występuje szereg tonacji muzycznych: g-moll, d-moll, D-dur, B-dur i F-dur. Ponieważ ich następstwo nie jest przemienne, tylko następują w kolejności po sobie, stanowią wg. mnie symboliczne odniesienie do przebywanej przez postać drogi.
Poszczególne fragmenty utworu są w następujących tonacjach muzycznych:
Intro - g-moll, A1 - g-moll, A2 - d-moll, Ł - D-dur, B1+B2 - D-dur, B3 - B-dur, C1 - F-dur, C2 - F-dur, E - F-dur.
Charakterystycznym interwałem muzycznym dla tego utworu, który po kilkakrotnym przesłuchaniu zapada w pamięć jest interwał kwarty czystej.
Już w introdukcji słyszymy trzykrotnie tą odległość między dźwiękami, a następnie rozpoczynają się nią części B1, B2, B3, C1, C2 i E.
Z kolei charakterystyczny rytm nierozerwalnie związany z melodią, to dwie krótsze i jedna wyraźnie dłuższa wartość rytmiczna. Taki rym rozpoczyna bez mała wszystkie części utworu. W częściach B1, B2, B3 dłuższa wartość rytmiczna przypada na początek, czyli mocną część taktu, a z kolei w częściach C1, C2 i E jest minimalnie przesunięta w czasie, a na mocną część taktu przypada druga z krótkich wartości rytmicznych.

(ciąg dalszy analizy zostanie opublikowany w jednym z kolejnych wpisów)

niedziela, 31 lipca 2016

Przekładanie pierwszego palca

Podkładanie pierwszego palca to przydatna umiejętność, która umożliwia potem sprawne poruszanie się palcami po klawiaturze instrumentu. 

Ćwiczenia dla prawej ręki:
1) Naciskamy jednocześnie 2 i 3 palcem klawisze D i E, a zaraz potem uderzamy na liczenie "raz" w dźwięk C - 1 palcem i trzymamy przez liczenie "dwa". Następnie przekładamy 1 palec, i na na liczenie "trzy" naciskamy nim klawisz F, przytrzymując przez liczenie "cztery".
2) Naciskamy jednocześnie 2, 3 i 4 palcem klawisze G, A, H, a zaraz po nich dokładamy na liczenie "raz" 1 palec na klawisz F i trzymamy w trakcie liczenia "dwa". Następnie na liczenie "trzy" podkładamy 1 palec pod trzy palce, na klawisz C i wytrzymujemy w trakcie liczenia "cztery". 

Ćwiczenia dla lewej ręki:
1) Naciskamy jednocześnie 3 i 2 palcem klawisze A i H, a zaraz potem uderzamy na liczenie "raz" 1 palcem w dźwięk C i trzymamy przez liczenie "dwa". Następnie podkładamy 1 palec pod dwa palce i na liczenie trzy naciskamy klawisz G, przytrzymując go przez liczenie "cztery".
2) Naciskamy jednocześnie 2, 3 i 4 palcem klawisze F, E, D, a zaraz potem na liczenie "raz", uderzamy 1 palcem w dźwięk G, przytrzymując go w trakcie liczenia "dwa". Następnie podkładamy 1 palec i na liczenie "trzy" naciskamy klawisz C z przytrzymaniem w trakcie liczenia "cztery".  



Ćwiczenia te powtarzamy wielokrotnie, dokładnie realizując przełożenia, dążąc do płynnego wykonania całości na tle równego, nieprzerywanego liczenia: 1, 2, 3, 4.


INNE WPISY NA TEMAT ĆWICZENIA

poniedziałek, 27 czerwca 2016

Gatunki muzyczne - A (2)

Alternatywny rock – grupa stylów muzyki rockowej powstałych w latach osiemdziesiątych i połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku, głównie w Stanach Zjednoczonych. Gitarowy, niekomercyjny i często nagrywany bez przejmowania się jakością dźwięku rock alternatywny był dokładnym przeciwieństwem większości odmian muzyki popularnej lat osiemdziesiątych z jej cukierkowym brzmieniem syntezatorów i sterylną produkcją nagrań.

Ambient – gatunek eksperymentalnej muzyki elektronicznej, cechujący się odejściem od linearnie rozwijanej linii melodycznej, charakterystycznej dla klasycznej muzyki elektronicznej, na rzecz luźnej kompozycji plam dźwiękowych. Zazwyczaj poszczególne brzmienia są powiązane stale powtarzaną frazą elektronicznej perkusji, która organizuje utwór pod względem rytmicznym.



Americana – gatunek muzyczny wywodzący się ze Stanów Zjednoczonych, łączący w sobie elementy tradycyjnych, amerykańskich oraz współczesnych gatunków muzycznych takich jak folk, country, rhythm & blues, rock & roll i innych, określana jest czasami także jako "alt-country" czy "alt.country" czy też w bardziej opisowy sposób jako "progresywne country", a także nieco złośliwie jako "cowpunk".

Art rock − gatunek muzyki rockowej charakteryzujący się różnorodnością i wielowątkowością muzycznych form. Zapoczątkowany przez zespoły: Procol Harum, Pink Floyd, King Crimson, Genesis, Queen, Van der Graaf Generator, Yes, Camel oraz przez Davida Bowiego. Art rock często używany jest jako synonim rocka progresywnego (także i neoprogresywnego) lub też jako styl lub podgatunek tej muzyki.

Avant-pop jest podgatunkiem muzyki pop, który używa konwencjonalnych popowych zwrotów do słuchaczy jak chwytliwe melodie, struktury typu zwrotka-refren-zwrotka oraz dodaje elementy eksperymentalne i muzykę awangardową. Brzmi mniej rockowo niż jej bardziej znane siostrzane podgatunki jak indie rock lub indie pop.

na podstawie wikipedia.org

PODOBNE WPISY NA TEN TEMAT
 Rodzaje muzyki   Melodyka utworu muzycznego   Rytmy muzyczne 
 Nauka gry online...Nauka gry online...Nauka gry online... 

poniedziałek, 9 maja 2016

GRAMY - maj 2016









A oto fragment z artykułu pt. "7-latek gra na fortepianie i podbija serca słuchaczy"

Jak wygląda tydzień utalentowanego 7-latka? - Bardzo pracowicie. Ma przecież lekcje w żnińskiej podstawówce, a oprócz tego - dwa razy w tygodniu - jeździmy do szkoły muzycznej w Bydgoszczy. W domu ćwiczymy razem. Zwykle godzinę do półtorej. A w soboty nawet trzy. Jeśli ja nie mogę być przy synu, słucha go żona. Uważam, że pracę dziecka trzeba doceniać. Nie można mówić: Ty graj, a ja sobie pooglądam telewizję.

- cała prawda o sukcesach utalentowanych uczniów :)

Artykuł pod linkiem: http://www.pomorska.pl/wiadomosci/znin/a/7latek-gra-na-fortepianie-i-podbija-serca-sluchaczy-zdjecia,9937168/