PSR - E343

poniedziałek, 21 lipca 2014

Repetycja dźwieków

Repetycja czyli powtarzanie ciągle jednego i tego samego dźwięku jest dość proste o ile nie trzeba zrobić tego bardzo szybko. Szybka repetycja dźwięków sprawia kłopoty bo nadgarstek nie nadąża poruszać się dostatecznie szybko w górę i w dół. Z problemem tym możemy sobie poradzić grając ten sam dźwięk, czyli wciskając jeden i ten sam klawisz na przemian różnymi palcami.

<img alt="Repetycja dźwięków" src="repetycja-dźwięków.jpg" />

Najlepiej w takich sytuacjach sprawdza się palcowanie: 4-3-2-1 a w razie konieczności wielokrotnego, szybkiego powtarzania jednego dźwięku: 4-3-2-1-4-3-2-1-4-3-2-1 .....
Kolejnym, jeszcze trudniejszym wyzwaniem jest szybka repetycja akordów często spotykana w muzyce rock and rollowej. W tym przypadku kluczowe jest utrzymywanie sztywno palców w rozstawie umożliwiającym wciskanie klawiszy akordu bez usztywniania nadgarstka, który ma służyć jako elastyczna dźwignia do bardzo szybkiego podnoszenia i opuszczania dłoni. Ważne aby wykonywać to krótkim ruchem, ćwiczyć najpierw w wolnym tempie a w razie drętwienia nadgarstka przerywać ćwiczenie i strząśnięciem dłoni likwidować powstałe naprężenie.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

niedziela, 20 lipca 2014

Kursy gry - on line (2)

Pozostałe powody dla których warto korzystać z nauki gry na instrumencie u "żywego" nauczyciela:

2. Nauka czytania nut, zamiast odtwarzania znanych utworów
Jedną z najważniejszych umiejętności muzycznych - obok improwizacji - jest odczytywanie zapisu nutowego. Można to osiągnąć dzięki poznaniu zasad teoretycznych, jakie nim rządzą.
Oczywiście, jak najbardziej zachęcam do zapoznawania się z nimi przy pomocy Internetu, również dzięki wpisom na tym blogu. Jednak często na początku nauki czytania nut brakuje nam odpowiednio silnej motywacji, załamują nas niepowodzenia, których z pewnością będzie mnóstwo. Proces ten znacząco ułatwia praca z nauczycielem, który zwraca uwagę na konkretne elementy utworu, podsuwa odpowiednie sposoby myślenia, które bardzo ułatwiają późniejszą, samodzielną pracę. Dodatkowo nauczyciel często pilnuje pulsu w jakim uczeń gra, dzięki czemu proces odczytywania nut staje się coraz szybszy i bardziej sprawny.

3. Pobudzanie muzykalności i kreatywności w dziedzinie muzyki
Muzyka to nie tylko wydobywanie dźwięków w określonej kolejności. Prawdziwe muzykowanie zaczyna się tam, gdzie kończy się „odbębnienie” klawiszy, a pojawiają niuanse, które potrafią wywołać w słuchaczu całą gamę emocji. Zapis nutowy kryje w sobie wiele tajemnic interpretacyjnych, które można odkryć tylko dzięki nauce u profesjonalnego muzyka. Jeśli chcesz, by granie było czymś więcej niż tylko odtwarzaniem melodii, ucz się u nauczyciela!

4. Praktyczne zastosowanie wiedzy teoretycznej, którą można zdobyć również przez Internet
Gdy przynajmniej niektóre tajemnice świata muzycznego przestaną nam być obce, najwyższa pora z nich korzystać. Improwizowanie i komponowanie nie jest dostępne tylko i wyłącznie bardzo zdolnym jednostkom - każdy może cieszyć się własną twórczością i możliwością ekspresji muzycznej. Jeśli nie wiesz, jak zacząć lub po prostu się boisz, z pewnością rady profesjonalisty, który również kiedyś borykał się z podobnymi problemami będą bardzo pomocne. Natomiast jeśli jesteś urodzonym kompozytorem, którego wręcz rozpiera kreatywność, warto poszukać nowych dróg własnego rozwoju i poddać się krytyce profesjonalistów. Żadne fora internetowe nie dadzą Ci tego, co kontakt z nauczycielem, który jest po to, by pomóc rozwiązać Twoje indywidualne problemy.

Wszelkie formy i sposoby edukacji muzycznej są cenne, jednak stosowanie ich tak, by dały jak najlepsze efekty nie jest wcale takie proste i oczywiste, zwłaszcza na początku. Mam nadzieję, że podane przeze mnie powody chociaż częściowo przekonają amatorów muzyki do zajęć z „prawdziwymi” nauczycielami. 
Do zobaczenia w „realu”! :)

Autorka wpisu: Aleksandra Kacprzakkorepetycje24 - ogłoszenie

PIERWSZA CZĘŚĆ WPISU DOSTĘPNA JEST POD LINKEM

czwartek, 10 lipca 2014

Gatunki muzyczne

W dwudziestym wieku wykształcił się wyraźny podział na muzykę klasyczną i popularną. 
Z kolei w ramach tej drugiej zaczęły powstawać nowe, najróżniejsze gatunki: jazz, r&b, hip-hop, rock, New Age ...

<img alt="Gatunki muzyczne" src="gatunki-muzyczne.jpg" />

Jeszcze kolejny, umowny podział dzieli muzykę na poważną i rozrywkową. Jednak to co dziś uważane jest za klasyczną muzykę poważną w swoich czasach traktowane było jako muzyka użytkowa lub rozrywkowa.
Nawet najsłynniejsi klasyczni kompozytorzy tworzyli muzykę dla mas. Bach produkował muzykę liturgiczną na każde niedzielne nabożeństwo, Mozart komponował nieskomplikowane opery wystawiane w teatrach miejskich, a Beethoven sklecał (daj Boże takie umiejętności ;)) dziesiątki sonat do grania w zaciszu domowym.
Wiele osób uważa, że muzyka klasyczna jest trudna, nadęta i wymaga ogromnych umiejętności w grze na instrumencie. Problem polega na tym, że przy tego rodzaju muzyce oczekuje się od wykonawcy jednak precyzyjnego wykonywania materiału nutowego, bez pominięcia nawet najdrobniejszych szczegółów. Jest to całkowitym zaprzeczeniem nieformalnego charakteru popularnej muzyki rozrywkowej składającej się z melodii i akompaniamentu.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE
 Muzyka elektroakustyczna   Preludium   Rytmy muzyczne   Utwór muzyczny 

sobota, 5 lipca 2014

Impresjonizm w muzyce

Muzyka, podobnie jak inne dziedziny sztuki, zawsze podlegała trendom kulturowym. Kiedy na przełomie XIX i XX wieku malarstwo francuskie zdominował impresjonizm za swoimi plamami kolorów i niewyraźnymi kształtami również przez muzykę klasyczną przetoczyła się impresjonistyczna fala. Na jej czele stali Maurice Ravel i Claude Debussy. W porównaniu z utworami romantycznymi z połowy XIX w. utwory impresjonistów charakteryzowały się płynnością i wykorzystaniem nowocześnie brzmiących efektów harmonicznych.

<img alt="Impresjonizm" src="impresjonizm.jpg" />

Sztuka impresjonistyczna miała na celu wywarcie na odbiorcy silnego wrażenia, oderwanie go od rzeczywistości i zachęcenie do wykorzystania wyobraźni. Obrazy z tego okresu namalowane są rozmytą kreską a ożywiają je nieregularne plamy kolorów. Muzyka poszła w podobnym kierunku: "pielęgnowane od kilkuset lat zasady harmonii wyrzucono na paryski bruk, a miejsce silnego pulsującego rytmu zajęły sugestie kolejnych uderzeń, dając w rezultacie przytłumiony melanż zlewających się ze sobą współbrzmień"
Zabiegi te sprawiają, że typowy słuchacz odbiera muzykę impresjonistyczną na fortepian jako niezwykle nastrojową. Melodie stworzone przez impresjonistów rzadko pozostają w głowie, a o przytupywaniu do rytmu nie ma mowy. W zamian, w wyobraźni słuchacza pozostają widoki jakby z podwodnych podróży lub fantastycznych scen krajobrazu.

wtorek, 1 lipca 2014

Kursy gry - on line (1)

W REALU CZY WIRTUALNIE? - CZYLI O TYM DLACZEGO WARTO UCZYĆ SIE POD OKIEM SPECJALISTY.

"Czego nie ma w internecie, to nie istnieje" - głosi popularne w dzisiejszych czasach przysłowie i rzeczywiście, niemalże wszystko można "wygooglować" lub znaleźć na youtube. Oczywiście w wirtualnym świecie można znaleźć także wiele wskazówek odnośnie gry na instrumentach muzycznych, z zakresu teorii muzyki (czego najlepszym przykładem jest ten blog). Jednakże czy wirtualne samouczki są w stanie zastąpić "żywe" lekcje w tzw. "realu"?

Odpowiedz brzmi: zdecydowanie NIE!!!

 <img alt="Kursy gry on line" src="kursy-gry-on-line.jpg" />

Oto kilka powodów, dla których warto zainwestować w naukę gry na instrumencie u "żywego"  nauczyciela:
1. Kształcenie techniki dostosowanej do indywidualnych potrzeb i możliwości ucznia
Nienaganna technika jest niezbędna w profesjonalnej grze na instrumencie. Nie tylko  sprawia, że lepiej gramy w sensie muzycznym, ale równocześnie pozwala nam na uniknięcie  groźnych kontuzji. Oczywiście, samoucy nieplanujący kariery muzycznej nie muszą jej szlifować w  nieskończoność, poprzez liczne żmudne ćwiczenia, jednak podstawy SĄ ABSOLUTNIE NIEZBĘDNE! Czy tuż po grze bolą Cię nadgarstki? Czy palcom zdarza się drętwieć lub zbyt wolno poruszać? To tylko najpopularniejsze problemy, z którymi stykają się instrumentaliści na początku drogi. Żadna strona internetowa nie nie zaproponuje Ci profesjonalnych ćwiczeń dostosowanych do anatomicznej budowy Twojej reki. Uczyńmy więc grę na instrumencie jeszcze przyjemniejszą!
(ciąg dalszy nastąpi)

Autorka wpisu:  Aleksandra Kacprzak  - korepetycje24 - ogłoszenie

poniedziałek, 23 czerwca 2014

Fryderyk Chopin (1)

Mikołaj Chopin, ojciec Fryderyka, urodził się w 1771 roku we wsi Marainville w północno-wschodniej Francji w rodzinie winogrodników i kołodziejów. Był chłopcem bystrym i pilnym, więc szybko nauczył się pisać i czytać czym zwrócił na siebie uwagę administratora posiadłości. Zamek w Marainville należał do polskiego magnata Michała Paca a administratorem był również Polak - Adam Weydlich. Kiedy ten ostatni postanowił w roku 1787 wrócić do rodzinnego kraju, zabrał ze sobą szesnastoletniego chłopca i zatrudnił go w fabryce tytoniu, którą założył w Warszawie.
Następne kilka lat spędził Mikołaj pracując jako urzędnik-buchalter i pomimo nadarzających się okazji powrotu do Francji pozostał w Warszawie licząc na poprawę swojego statusu społecznego w nowym kraju. Niestety, zaledwie w pięć lat po przybyciu Mikołaja Chopina nastąpiła katastrofa 1792 roku i drugi rozbiór Polski. Fabryka Weydlicha została zamknięta a Mikołaj rozchorował się co uniemożliwiło mu powrót do Francji. Kiedy wyzdrowiał wybuchło powstanie kościuszkowskie i wstąpił do warszawskiej milicji miejskiej, gdzie szybko dosłużył się stopnia porucznika. W następnym roku powstanie upadło a ranny Mikołaj pozostający bez zajęcia został zaangażowany jako guwerner przez zamożną rodzinę Łączyńskich, dziedziców Kiernozi niedaleko Łowicza. Otrzymując to zajęcie miał wyjątkowe szczęście a nowa pozycja przyniosła mu nobilitację towarzyską.

<img alt="Rodzice Chopina" src="rodzice-chopina.jpg" />
Rodzice Fryderyka - Justyna z domu Krzyżanowska i Mikołaj Chopin.
W domu Łączyńskich spędził sześć lat zajmując się gromadką ich dzieci a jedną z jego podopiecznych była Marysia, późniejsza żona Anastazego Walewskiego - jak wieść niesie kochanka Napoleona.
Gdy dzieci podrosły, Mikołaj przeszedł w tym samym charakterze do hrabiostwa Skarbków w majątku Żelazowa Wola koło Sochaczewa. Spędził tam kilka następnych lat zajmując się czwórką ich dzieci a w 1806 roku ożenił się z Teklą Justyną Krzyżanowską ich ubogą krewną, która prowadziła im dom.
Po roku małżeństwa urodziła się Chopinom córka Ludwika i wówczas przeprowadzili się do jednej z dworskich oficyn - obszernego, parterowego budynku krytego strzechą. W jednej z pobielanych izb tego budynku w 1810 roku urodził się im syn. Na chrzcie nadano mu imiona Fryderyk Franciszek. W kościelnej księdze chrztów widnieje data urodzin 22 lutego, ale rodzina Chopinów jak i sam kompozytor zawsze podawali datę 1 marca. Istnieje rozbieżność i nie ma powodu aby którejś z tych dat dawać pierwszeństwo, natomiast rok 1810 pozostaje bezsporny.
(ciąg dalszy nastąpi)

środa, 11 czerwca 2014

Znudzenie grą

Wcześniej, czy później nadchodzi taki moment kiedy ćwiczenie na instrumencie zaczyna nas nudzić - mamy wrażenie, że pomimo żmudnych ćwiczeń nie robimy już postępów.
Co wtedy? Jak sobie z tym radzić, aby nie zaprzepaścić zdobytych umiejętności?

<img alt="Znudzenie grą" src="znudzenie grą.jpg" />

Oto kilka sposobów na radzenie sobie ze znudzeniem:
- zrób sobie przerwę, odpocznij od ćwiczenia przez dzień, tydzień, nawet miesiąc,
- zamień się w słuchacza, pójdź na koncert lub oglądaj wykonania w internecie,
- zajmij się graniem innego rodzaju muzyki, chociażby melodii ze znanych przebojów,
- spróbuj grania w duecie z innym instrumentem lub w zespole,
- zmień instrument z pianina na keyboard lub odwrotnie.

Ponieważ uczymy się grać dla przyjemności więc zmuszanie do ćwiczenia nie ma większego sensu. Warto poszukiwać i korzystać z innych metod jak chociażby dobór odpowiedniego repertuaru.

WPISY KTÓRE MOGĄ CIĘ ZAINTERESOWAĆ
 Muzykalność   Próba słyszalności   Typy osobowości muzycznej 

niedziela, 8 czerwca 2014

Przewroty akordów

Pozycja zasadnicza akordu to taki układ dźwięków w którym najniższym dźwiękiem akordu jest jego podstawa, czyli dźwięk od którego pochodzi nazwa akordu. W przypadku akordu C-dur podstawą jest dźwięk C, w akordzie G-dur dźwięk G, w F-dur dźwięk F i w przypadku akordów molowych odpowiednio tak samo. Nie zawsze jednak spotykamy się z taką klarowną sytuacją. Jeśli w akordzie przestawimy dźwięki w taki sposób że podstawa nie będzie dźwiękiem najniższym to otrzymamy przewrót akordu.

<img alt="Przewroty akordów" src="przewroty-akordów.jpg" />

Tak więc w akordzie składającym się z trzech dźwięków wyróżniamy pozycję zasadniczą i jego dwa przewroty: 

<img alt="Przewroty akordu" src="przewroty-akordu.jpg" />

Oczywiście w akordzie zbudowanym z czterech dźwięków istnieje już możliwość zaistnienia jego trzech przewrotów. W przypadku jeszcze bardziej rozbudowanych akordów, liczba przewrotów niebezpiecznie rośnie :)

Czemu w praktyce służą przewroty akordów?
  •   umożliwiają płynniejsze łączenie akordów,
  •   wprowadzają urozmaicenie i różnorodność brzmienia,
  •   pozwalają wyeksponować, bardziej słyszalne górne, najwyższe dźwięki akordów.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

piątek, 6 czerwca 2014

Historia pianina

Pianino to instrument z pionowym korpusem o prostokątnej bryle, w którym umieszczone są pionowe struny i mechanizm młoteczkowy. Zakres dźwiękowy obejmuje 7 i 1/4 oktawy. Poprzednikiem pianina był fortepian "żyrafa" i piramida o korpusie stojącym pionowo.

<img alt="Historia pianina" src="historia-pianina.jpg" />

Historia pianina sięga przełomu XVIII i XIX wieku. Twórcą pierwszego pianina był Jan Schmidt z Salzburga lub Gruneberger z Hale. W 1826 roku Wornum poprawił i opatentował mechanizm pianina. Z biegiem czasu dawny mechanizm wiedeński zastąpiono mechanizmem angielskim.
Od połowy XIX wieku ze względu na mniejsze rozmiary i niższą cenę sprzedaż pianin wzrosła znacznie bardziej niż sprzedaż nowych fortepianów.
Najbardziej znane na świecie marki pianin to: C.Bechstein, Schulze Pollmann, W.Hoffmann, Bohemia, Zimmermann, a instrumenty polskie to Calisia i Legnica.

Autorka wpisu: Paulina Kwiatkowska - Szkółka "Piano"/Piano School

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

wtorek, 3 czerwca 2014

Wartości rytmiczne

Rytm reguluje następstwo dźwięków w utworze muzycznym w czasie i organizuje dźwięki w określone grupy. Zróżnicowanie rytmiczne nadaje utworowi określony charakter muzyczny.

<img alt="Wartości rytmiczne" src="wartości-rytmiczne" />

Przedstawiony podział wartości rytmicznych jest wynikiem podziału dwójkowego, który jest podstawą stosunków rytmicznych we współczesnym zapisie muzycznym. Zasada ta polega na dzieleniu większej wartości rytmicznej na dwie mniejsze - tak jak na rysunku.
Największą wartością czasową jest cała nuta. Kolejną o połowę mniejszą jest półnuta, następną ćwierćnuta, kolejną ósemka, następną szesnastka i wreszcie trzydziestodwójka.

<img alt="Wartości rytmiczne" src="wartości-rytmiczne.jpg" />

Wszystkim wartościom rytmicznym nut odpowiadają analogiczne wartości pauz, które oznaczają czas trwania przerw między dźwiękami.

WPISY O PODOBNEJ TEMATYCE

poniedziałek, 2 czerwca 2014

Humor na facebooku

<img alt="Humor na facebooku" src="humor-na-facebooku.jpg" />
Już lepiej grać na klawiszach :)


<img alt="Humor na facebooku" src="humor-na-facebooku.jpg" />
Chłopiec pyta ojca:
- Tato czy jest nuta zy?
- Nie, synku.
- To dlaczego na tym autobusie jest napisane Do-re-mi-zy?


<img alt="Humor na facebooku" src="humor-na-facebooku.jpg" />
Nożyce do cięcia metalu pilnie poszukiwane :)


<img alt="Humor na facebooku" src="humor-na-facebooku.jpg" />
Kowalski pyta znajomego - nowobogackiego biznesmena:
- Czy twoja córka gra na fortepianie?
- Oczywiście .... na hebanowym, z klawiszami z kości słoniowej!

ZAPRASZAM NA FACEBOOK

niedziela, 1 czerwca 2014

Tonacja utworu

Tonacja utworu to zbiór dźwięków, które tworzą gamę wykorzystywaną w danym utworze muzycznym.
Tonacja i odpowiadająca jej gama wskazują na materiał dźwiękowy, którym kompozytor może się posługiwać przy tworzeniu melodii i harmonii.

<img alt="Tonacja utworu" src="tonacja-utworu.jpg" />

Tonacja decyduje o charakterze utworu. Dostarcza nam informacji na bazie jakiej gamy powstał utwór, jakie krzyżyki lub bemole mają w nim zastosowanie, który z dźwięków gamy jest docelowym dźwiękiem utworu i wyznacza tzw. centrum tonalne utworu - dźwięki wokół których koncentrują się melodia i harmonia.
Kompozytorzy wykorzystują zapis melodii w odpowiedniej tonacji dostosowując ją do możliwości wykonawczych wokalisty lub instrumentu. Przeniesienie melodii do innej tonacji nie zmienia jej kształtu a jedynie skalę czyli zakres dźwięków składających się na melodię. Przeniesienie utworu do innej tonacji określa się mianem transpozycji.
Dla muzyka umiejętność rozpoznania tonacji jest bardzo cenna, gdyż zawiera informację czego może się spodziewać (jakich dźwięków) w wykonywanym utworze muzycznym.

WIĘCEJ INFORMACJI NA TEN TEMAT W POSTACH
 Gramy gamy   Rozpoznanie tonacji