Yamaha P-115

piątek, 30 września 2016

Analiza muzyczna utworu

Analiza muzyczna utworu ,,Sama wciąż''(Les Miserables) w wykonaniu Ewy Lachowicz.

Utwór pt. "Sama wciąż" pochodzi z musicalu Les Misérables opartego na powieści Wiktora Hugo pt. "Nędznicy". Premiera polskiej wersji musicalu w Teatrze Muzycznym Roma miała miejsce 25 września 2010 roku. W roli Eponine wystąpiła Ewa Lachowicz - mezzosopran, aktorka musicalowa, absolwentka Studium Wokalno-Aktorskiego w Gdyni.



1. Analiza budowy formalnej utworu

Omawiany utwór muzyczny jest pieśnią trzyczęściową o schemacie A + B + C.
Rozpoznałam następujące części składowe utworu, w kolejności występowania:
1) 6 taktowa introdukcja instrumentalna - Intro,
2) 12 taktowy temat 1, składający się z dwóch zdań muzycznych: A1 + A2,
3) 2 taktowy łącznik instrumentalny - Ł,
4) 16 taktowy temat 2, składający się z dwóch zdań muzycznych: B1 + B2,
5) 8 taktowe przetworzenie tematu 2 - B3,
6) 8 taktowy temat 3, stanowiący refren - C1,
7) 8 taktowe wzmocnienie tematu 3, stanowiące punkt kulminacyjny utworu - C2,
8) 4 taktowy epilog utworu - E.
Reasumując, budowę utworu można przedstawić następująco:
Intro - A1+A2 - Ł - B1+B2 - B3 - C1 - C2 - E

2) Uproszczona analiza melodyczno-harmoniczno-rytmiczna utworu


W utworze występuje szereg tonacji muzycznych: g-moll, d-moll, D-dur, B-dur i F-dur. Ponieważ ich następstwo nie jest przemienne, tylko następują w kolejności po sobie, stanowią wg. mnie symboliczne odniesienie do przebywanej przez postać drogi.
Poszczególne fragmenty utworu są w następujących tonacjach muzycznych:
Intro - g-moll, A1 - g-moll, A2 - d-moll, Ł - D-dur, B1+B2 - D-dur, B3 - B-dur, C1 - F-dur, C2 - F-dur, E - F-dur.
Charakterystycznym interwałem muzycznym dla tego utworu, który po kilkakrotnym przesłuchaniu zapada w pamięć jest interwał kwarty czystej.
Już w introdukcji słyszymy trzykrotnie tą odległość między dźwiękami, a następnie rozpoczynają się nią części B1, B2, B3, C1, C2 i E.
Z kolei charakterystyczny rytm nierozerwalnie związany z melodią, to dwie krótsze i jedna wyraźnie dłuższa wartość rytmiczna. Taki rym rozpoczyna bez mała wszystkie części utworu. W częściach B1, B2, B3 dłuższa wartość rytmiczna przypada na początek, czyli mocną część taktu, a z kolei w częściach C1, C2 i E jest minimalnie przesunięta w czasie, a na mocną część taktu przypada druga z krótkich wartości rytmicznych.

(ciąg dalszy analizy zostanie opublikowany w jednym z kolejnych wpisów)